تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی علیه السلام صفحه 412

ص:429

است که عن قریب در این مشکل یک راه حلی جلو پایمان می گذارد. این دلگرمی موسی علیه السلام از موقعی بود که از پیش شعیب برگشته بود و در راه به مقام نبوت رسید، آن وقت به خدا عرض می کند: که ما یک نفر از این فرعونیان را کشته ایم و می ترسیم که ما را سالم نگذارند.

خداوند در جواب می فرماید: (إِنَّنِی مَعَکُما أَسْمَعُ وَ أَری)1 من با شما هستم هم می شنوم چه می گوئید و هم می بینم که چه می کنید. خدا آن جا این وعده ی همراهی را به موسی علیه السلام داده بود و در واقع اصلِ روحِ توحید و ایمان به خدا این جور اقتضا دارد. و لذا حضرت موسی علیه السلام با اطمینان کامل می فرماید که خداوند به زودی این مشکل را حل خواهد کرد. و در این هنگام منتظر هدایت الهی است.

هدایت انبیاء از راه وحی

خداوند انبیاء الهی را از طریق وحی در امر دین و دستوراتی که باید به مردم ابلاغ نمایند هدایت می نمایند و یک نوع هدایت هم نسبت به انبیاء دارد و آن در مورد مشکلاتی است که در سر راه آنها پیش می آید و خداوند از طریق هدایت خودش راه برایشان معین می کند، اکنون هم چشم امید موسی به خداوند است تا با راهنمائی خودش آنها را از این وضع نجات دهد و خداوند که هیچ گاه بندگان مخلص خود را نا امید نمی گذارد، لذا راه نجات را به موسی این چنین می نمایاند (فَأَوْحَیْنا إِلی مُوسی أَنِ اضْرِبْ بِعَصاکَ الْبَحْرَ فَانْفَلَقَ فَکانَ کُلُّ فِرْقٍ کَالطَّوْدِ الْعَظِیمِ) ،(1)

«به موسی وحی کردیم که عصایت را به دریا بزن پس دریا شکافته شد و هر فرق آن (یعنی هر قسمت شکافته شده آن) مثل یک کوه بزرگی بود»