تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی علیه السلام صفحه 64

ص:81

خداست که رسولش (نبی اکرم صلی الله علیه و آله و سلم) را فرستاده است با هدایت و دین حق که این دینش را پیروز کند و هدف خدا این است که دینش را بر همه ی ادیان غلبه دهد اگرچه مشرکان نمی خواهند ولی خدا می خواهد و آن کار را خواهد کرد.

و در جای دیگر می فرماید: وَلَوْ کَرِهَ الکافِرُونَ(1).

مضمون آیات فوق چنین است:

«دین حق غلبه می کند، اهل حق به اعتبار دینی که دارند زیر پوشش یک قانون هستند و دینشان توحیدی و قانونشان الهی است. بر اهل باطل غلبه می کنند آن هم غلبه ی معنوی. گرچه دنیا این جور نشان داده است که به حسب ظاهر باد به بیرق اهل کفر بوده است ولی بنا بر وعده الهی دنیا این اقبال را دارد که بالاخره حق بر باطل پیروز است».

در مورد حضرت نوح خداوند می فرماید:

(وَ ما آمَنَ مَعَهُ إِلاّ قَلِیلٌ)2 ؛ «به نوح ایمان نیاوردند مگر یک عدّه کمی».

وقتی که نوح به امر الهی مشغول ساختن کشتی شد، کافران می آمدند و مسخره می کردند، یکی می گفت ادعای پیغمبریت نگرفت حالا نجار شده ای، دیگری با حالت تمسخر می گفت ما را آب نَبَرَد. این مردم گرچه حق را نمی خواستند ولی از طرف دیگر مسخره کردن را خوب بلد بودند و در آن استاد بودند.

قرآن می فرماید: (وَ کُلَّما مَرَّ عَلَیْهِ مَلَأٌ مِنْ قَوْمِهِ سَخِرُوا مِنْهُ) 3 (ملأ یک جمعیت چشم گیر را می گویند مثل این که چشم ها را پر می کردند) هر دسته از قوم نوح که