تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی علیه السلام صفحه 68

ص:85

نقش انبیاء بذر افشانی خوبی ها

نباید تصور کنیم که انبیاء حرفی زدند و زحمتی کشیدند و دنیا قابل نبود و به هدر رفت. خیر، امروز اگر در دنیا صحبت خیری هست بذرش را انبیاء افشانده اند. ما از نظر قوای حیوانی که خدا به ما داده است این قوا اقتضای نگه داشتن حق را ندارد، غضب می گوید: بزن، بکش، شهوت می گوید: هر چه هست برای خودت جمع کن. این گونه خُلق ها اقتضای این که حقیقت را نگه دارد ندارند ولی از طرف دیگر ملاحظه می کنیم اگر خود ما عادل نباشیم ولی عدالت را دوست داریم اگر امین نباشیم امانت دار را دوست داریم. اگر یک کتاب داستان به دست ما بدهند، چه بسا که آن داستان جعلی باشد، اما داستان درگیری و مبارزه یک آدم ظالم و ستمگر با یک آدم مظلوم را که بر ظالم پیروز شد، نقل می کند با این که می دانیم داستان است و دروغ است اما خوشحالیم و احساس آرامش می کنیم و این مربوط به نفس لوّامه یعنی وجدان ما است، این به علت وجود بُعد انسانیت در وجود ماست اگر این بُعد را نداشتیم و خداوند انبیا و اولیاء را هم نمی فرستاد، دیگر در دنیا عدالت و امانت معنا نداشت، آن وقت منطق ما این بود که: به قول صادق هدایت هرچه بردیم و خوردیم مفتمان و هر چه نخوردیم از کیسه مان رفته است.

تفاوت انبیاء و مخترعان

ما وقتی به اختراعات و اکتشافات دانشمندان نگاه می کنیم می بینیم که: ادیسون برق را کشف کرد، دیگری ماشین، آن یکی میکروب و غیره را همه این ها گرچه به بشریت خدمت کردند، اما اثر وجودی انبیاء این است که از همه ی این ابداعات و اختراعات خوب استفاده شود مثلاً آن کسی که اتم را شناخت و