تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی علیه السلام صفحه 94

ص:111

از آیه (وَ أَوْحَیْنا إِلی أُمِّ مُوسی) معلوم می شود که ممکن است از ناحیه خداوند به بنده ای وحی شود که مربوط به نبوت نباشد. یک قسمت از وحی های الهی، مربوط به نبوت است که این وحی به انبیاء الهی می شود و قسمتی دیگر از وحی الهی به بندگان در غیر مسأله نبوت است مانند همین دستوری که خداوند به مادر موسی از طریق وحی ابلاغ می کند (وَ أَوْحَیْنا إِلی أُمِّ مُوسی أَنْ أَرْضِعِیهِ) ما به مادر موسی وحی کردیم تو این بچه را شیر بده و هنگامی که ترسیدی او را به دریا بینداز. نه خوف داشته باش و نه غصه دار باش.

(إِنّا رَادُّوهُ إِلَیْکِ وَ جاعِلُوهُ مِنَ الْمُرْسَلِینَ) ما او را به سوی تو بر می گردانیم و او را از انبیاء قرار می دهیم. مطابق بعضی از آیات دیگر قرآن، مادر موسی هم این کار را کرد و او را در صندوقی گذاشت و به دریا انداخت.

(فَالْتَقَطَهُ آلُ فِرْعَوْنَ لِیَکُونَ لَهُمْ عَدُوًّا وَ حَزَناً إِنَّ فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ جُنُودَهُما کانُوا خاطِئِینَ)1 التقاط یعنی این که یک بچه بی سرپرست باشد و او را بگیرند تا سرپرستی کنند. آل فرعون این بچه را از دریا گرفتند و زن فرعون وقتی چشمش به این بچه افتاد به او محبت پیدا کرد و از فرعون درخواست نمود که او را نکشید از آنجائی که خداوند می خواست و اراده داشت دشمن شان را بدست خودشان بزرگ کردند، او را سرپرستی کردند تا ناخواسته دشمن آنها و سبب غم و غصه آنها باشد.