معالم الاهتداء الی معرفه الوقف و الابتداء صفحه 156

است كه «إِلَّا الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ»، از جنس كسانی كه ضمیر قول خدای تعالی، «فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَلِیمٍ»، به آنان برمی‌گردد نیست، آنان كفار تكذیب كننده‌ای هستند كه در آیه ذكر شده‌اند.

و بر این اساس، الا به معنی لكن «بدون تشدید» است، و اسم موصول، «الذین» مبتدا و جمله «آمنوا» صله موصول، و جمله «عَمِلُوا الصَّالِحاتِ» عطف برصله، و جمله «لَهُمْ أَجْرٌ غَیْرُ مَمْنُونٍ» خبر است.

*** مسأله هفتم «1»

وقف ازدواج: امام ابن جزری در كتاب «النشر» گفته است: در بسیاری از موارد در وقف، ازدواج مراعات می‌شود، جمله‌ای كه پایان سخن است و در لفظ به ما بعدش تعلقی ندارد و در نظائرش وقف می‌شود به جمله بعدی وصل می‌شود به آن جهت كه بین آنها ازدواج وجود دارد. آنگاه- امام بن جزری- مثالهائی را می‌آورد كه به زودی از نظرت خواهد گذشت.

معنی عبارت ابن جزری این است كه:

گاه در آیه، دو جمله جمع می‌شود كه هر یك از آنها در معنی از دیگری مستقل می‌باشد، و بین آن دو نیز ارتباط لفظی وجود ندارد ولی بین آنها ازدواجی كه عبارت از تقابل یا تعادل باشد وجود دارد، وقتی دو جمله به این صورت باشد در جمله اولی وقف نمی‌شود بلكه آن

(1) در ترجمه این مسأله را به دلایلی با مسأله بعدی جابجا كرده‌ایم.