معالم الاهتداء الی معرفه الوقف و الابتداء صفحه 180

وَ ما دُعاءُ الْكافِرِینَ إِلَّا فِی ضَلالٍ»/ 50 غافر/ 40 كلمه «بلی» دلایل روشن نیاوردن پیامبران را نفی و دلایل روشن آوردنشان را اثبات می‌كند.

و وقف در آن وقف كافی است به این دلیل كه «قالُوا بَلی» جواب اهل دوزخ، به مالكین جهنم است و «قالُوا فَادْعُوا» سخن مالكین جهنم به دوزخیان می‌باشد پس جمله «قالُوا فَادْعُوا» جمله مستانفه و جواب سؤالی است كه از جمله سابق استنباط شده است مثل این كه سؤال شده است:

وقتی اهل آتش اعتراف كردند كه پیامبران بر ایشان دلایل روشن آوردند. آیا این اعتراف نفعی به حال آنان بخشید؟ آیا از عذابشان مقداری برداشته شد؟

با قول خدای تعالی جواب داده شده كه «خزنه جهنم» پس از شنیدن این اعتراف به دوزخیان گفتند؟ فادعوا شما جهت خودتان دعا كنید، زیرا ما برای كافری دعا نمی‌كنیم كه عذاب او سبك‌تر شود و دعای كافران جز در گمراهی نیست. پس ارتباط فیما بین دو جمله معنوی است نه لفظی، و لذا وقف در بلی، كافی است.

*** آیه نهم:

«أَ وَ لَمْ یَرَوْا أَنَّ اللَّهَ الَّذِی خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ لَمْ یَعْیَ بِخَلْقِهِنَّ بِقادِرٍ عَلی