کتابخانه بالقرآن

دانستنیهای نهج البلاغه صفحه 137

صفحه 137

لو اءن اءحدا ید اءلی البقاء سلما او لدفع الموت سبیلا، لکان ذلک سلیمان بن داود علیه السلام الذی سخر له ملک الجن و الانس مع النبوه و عظیم الزلفُه . فلما استوفی طعمته ، و استکمل مدته ، رمته قسی الفناء بنبال الموت ، و اءصبحت الدیار منه خالیه "، و المساکن معطله "، و ورثها قوم آخرون

اگر کسی می توانست نردبانی برای جاودانگی پیدا کند، یا برای دفع مرگ راهی پیش گیرد، قطعا این شخص سلیمان بن داوود علیه السلام بود که ملک جن و انس برای او مسخر بود، با منصب پیامبری و تقرب بزرگ به خدا. او هنگامی که روزی خود را تمم کرد و مدت عمرش را به پایان رساند، کمان های فنان تیرهای مرگ را به طرف او نشانه گرفت . شهر از وی خالی گشت و مساکن از وجود او تهی شد و از کار افتاد و گروهی دیگر آن میراث ها را به ارث بردند. (412)

418. فاصله بهشت و جهنم

ما بین اءحدکم و بین الجنه اءو النار الا الموت اءن ینزل به . و اءن غایه " تنقصها اللحظُه ، و تدمها الساعه ، لجدیره بقصر المدُه . و اءن غائبا یحدوه الجدیدان : اللیل و النهار، لحری بسرعه الاوبه . و اءن قادما یقدم بالفوز اءو اشقوُه لمستحق لافضل العدُه

فاصله شما با بهشت یا جهنم بیش از فرا رسیدن مرگ نیست ، زندگانی که گذشت لحظات از آن می کاهد و مرگ آن را نابود می کند، حتما کوتاه خواهد بود، و سزاوار است که کوتاه باشد. زندگی که گذشت شب و روز آن را به پیش می

برد و به زودی به پایان خواهد رسید و مسافری که سعادت و یا شقاوت را به همراه دارد باید بهترین زاد و توشه را با خود بردارد. (413)

419. سپری در برابر مرگ

اءن علی من الله جنه " حصینه "، فادا جاء یومی انفرجت عنی و اءسلمتنی ؛ فحینئذا لا یطیش السهم ، و لا یبراء الکم

خداوند برای من سپری محکم قرار داده است . چون روز مرگ من فرا رسد، آن سپر از من جدا شده و مرا به دست مرگ می سپرد. در آن هنگام ، نه تیر به خطا رود و نه زخم بهبود یابد. (414)

420. روزی و اجل مقدر