کتابخانه بالقرآن

دانستنیهای نهج البلاغه صفحه 278

صفحه 278

به این مورچه بنگرید که با آن همه کوچکی و ظرافت اندام که تقریبا به چشم نمی آید... روزی اش تضمین شده و به فراخور حالش روزی او می رسد؛ خداوند منان و بخشنده از او غافل نیتس و پروردگار جزادهنده او را نیز محروم نساخته است . اگر چه در دل تخته سنگی سیاه و خشک و یا در میان صخره ای سخت باشد. (850)

857. غم روزی مخور!

یابن آدم ! لا تحمل هم یومک الذی لم یاءتک علی یومک الذی قد اءتاک ؛ فانه اءن یک من عمرک یاءت الله فیه برزقک

ای پسرم آدم ! غصه رزق آن روزی که نیامده بر آن روزی که آمده ، اضافه نکن ؛ چرا که اگر عمرت باشد روزی ات را خداوند در آن روز خواهد داد و (و اگر نباشد چرا اندوه خوری ؟). (851)

858. روزی همانند قطرات باران است !

اءن الامر ینزل من السماء اءلی الارض کقطرات المطر الی کل نفس بما قسم لها من زیاده اءو نقصان ، فان راءی اءحد کم لا خیه غفیره فی اءهلا اءو مال اءو نفس تکونن له فتنه

همانا بهره هر کسی ، همچون قطره های باران که از آسمان به زمین فرود می آید، به هر کس کم و بیش آن چه سهم او است می رسد. پس ، اگر یکی از شما در خانواده یا مال با وجود برادرش اندک فزونی دید، نباید مایه فتنه او شود. (852)

859. دو گانگی روزی

الرزق رزقان : طالب و مطلوب . فمن طلب الدنیا طلبه الموت ، حتی یخرجه عنها؛ و من طلب الاخره طلبته الدنیا، حتی یستوفی رزقه منها .

روزی بر دو گونه است آن که بجوید و آن که بجویندش . پس ، کسی که دنیا را بجوید مرگ در جستجوی او برآید تا او را از این جهان بیرون کند و کسی که آخرت را بجوید دنیا در طلب او برآید تا او روزی کامل خود را از او باز ستد.(853)