کتابخانه بالقرآن

دانستنیهای نهج البلاغه صفحه 295

صفحه 295

در نامه خود به زیاد: آیا در حالی که نزد خداوند از متکبرانی ، امید داری که پاداش فروتنان را به تو دهد؟ و در حالی که در نعمت ها غوطه وری و آن ها را از مستمدان و بیوه زنان دریغ می دای ، چشم طمع به ثواب صدقه دهندگان دوخته ای ! همانا آدمی در برابر کارهایی که پیشاپیش فرستاده است پاداش می بیند و نزد آنچه فرستاده است می رود. (905)

912. بپرهیز از مستی نعمت

اتقوا سکرات النعمه و احذروا بوائق النقمه

از مستی نعمت بپرهیزید و از سختی نقمت ها و بلاها برحذر باشید. (906)

913. هر چیزی سببی دارد

ولکن الله یختبر عباده باءنواع الشدائد، و یتعبدهم بانواع المجاهد، و یبتلیهم بضروب المکاره اءخراجا للتکبر من قلوبهم ، و اءسکانا للتذلل فی نفوسهم ، و لیجعل ذلک اءبوابا فتحا اءلی فضله ، و اءسبابا ذللا لعفوه

خداوند بندگان خود را با انواع سختی ها می آزماید و از طریق سختگیری های گوناگون آنان را به عبادت و پرستش وامی دارد و به انواع ناملایمات و امور ناخوشایند گرفتارشان می سازد تا غرور را از دل های آنان بیرون برود و افتادگی را درجان هایشان بنشاند و نیز تا آن در آزمایش ها و سختی ها، را درهایی گشاده به سوی فضل و احسان خویش و اسباب آسان برای (رسیدن به آنان به ) گذشت و بخشایش خود قرار می دهد. (907)

914. آزمایش و تنگدستی

اءیها الناس ! لیرکم الله من النعمه وجلین ، کما یراکم من النقمه فرقین ! اءنه من وسع علیه فی ذات یده فلم یر ذلک استدراجا فقد اءن مخوفا، و من ضیق علیه فی ذات یده فلم یر ذلک اختبارا فقد ضیع ماءمولا

ای مردم ! باید خداوند شما را در وفور نعمت ترسان ببیند همان گونه که از بروز نقمتش هراسانید؛ زیرا کسی که در مال و منالش گشایش پدیدآید و آن را دامی برای گول خوردن نشناخت ، از پیشامد ترسناکی خود را آسوده داشته است و هر کس که به تنگدستی دچار شد و آن را وسیله آزمایش خود ندانست ، پاداش امید بخشی را نادیده گرفته است . (908)