کتابخانه بالقرآن

دانستنیهای نهج البلاغه صفحه 348

صفحه 348

الدنیادار ممر، لادار مقر، و الناس فیها رجلان : رجل باع فیها نفسه فاوبقها، و رجل ابتاع نفسه فاءعتقها

دنیا سرای گذر است نه خانه قرار؛ و مردم در آن دو گونه اند: قسمتی خود را به آن بفروشند و هلاک شوند؛ و قسمتی دیگر خود را بخرند و آزاد سازند. (1075)

1082. سرای درد

دار بالبلاء محفوفه ، و بالغدر معروفه لا تدوم احوالها، ولا یسلم نزالها .

این جهان سرایی است پر از درد و رنج ، به مکر و خیانت و نادرستی معروف که همیشه بر یک حال باقی نمی ماند و ساکنانش جان سالم به در نمی برند. (1076)

فی و صیته لابنه -: اءنه (یعنی الله سبحانه ) لم یاءمرک الا بحسن ، و لم ینهک اءلا عن قبیح