کتابخانه بالقرآن

دانستنیهای نهج البلاغه صفحه 398

صفحه 398

عجبت لمن یقنط و معه الاستغفار

در شگفتم از آن که از (رحمت خدا) نومید است ، در حالی که استغفار به همراه دارد. (1235)

الحمدلله الذی جعل الحمد مفتاحا لذکره ، و سببا المزید من فضله ، و ذلیلا علی آلائه و عظمته .

ستایش از آن خداست . ستایش از آن خدایی است که ستایش را کلید یاد خود و مایه فزونی فضل و نعمتش و رهنمای نعمت ها و عظمت خویش قرار داد. (1236)

ان للذکر لاءهلا اءخذوه من الدنیا بدلا، فلم تشغلهم تجاره و لا بیع عنه ، یقطعون به ایام الحیاه

به یاد خدا بودن اهلی دارد که آن را به جای این دنیا گرفته اند و لذا بازرگانی و خرید و فروش آنان را از آن (ذکر خدا) باز نمی دارد. (1237)