دانستنیهای نهج البلاغه صفحه 407

صفحه 407

الناس فی الدنیا عاملان : عامل عمل فی الدنیا، قد شغلته دنیاه عن آخرته ، یخشی علی من یخلفه الفقر، و یاءمنه علی نفسه ، فیفنی عمره فی منفعه غیره . و عامل عمل فی الدنیا لما بعدها، فجاءه الذی له من الدنیا بغیر عمل فاءحرز الحظین معا، و ملک الدارین جمیعا، فاءصبح وجیها عند الله ، لا یساءل الله حاجه فیمنعه .

مردم در کارهای این دنیا بر دو نوع اند: یکی آن که عمل در دنیا برای دنیا انجام می دهد. دنیا او را از آخرت مشغول می سازد و او از فقر کسانی که پس از وی به جا می مانند (مثل اولاد) می ترسد. در عین حال بیمی از فقر برای خود ندارد. او عمر خود را در راه منفعت دیگری سپری می کند.

دیگری آن که در این دنیا عمل برای پس از این دنیا (ابدیت ) انجام می دهد، پس آنچه نصیب او از دنیا بود نیاز به کوشش به سراغ او می آید، در نتیجه هم نصیب دنیا را می برد و هم نصیب آخرت را و هر دو سرای (فانی و باقی ) را با هم به دست می آورد و در نتیجه در نزد خدا شریف و صاحب امتیاز می گردد و حاجتی را از خدا مساءلت نمی کند که خداوند آن را به وی عطا نفرماید. (1262)

1269. کار با سرعت

اءلا فاعملوا فی الرعبه کما تعلمون فی الرهبه

هان ! در حال رغبت ، همان گونه کار کنید که در حال ترس کار می کنید. (1263)

1270. ارزش کار

العمل العمل ، ثم النهایه النهایه ، والاستقامه الاستقامه ، ثم الصبر الصبر، والورع والورع ! ان لکم نهایه فانتهوا الی نهایتکم .

کار کنید و کار کنید و آن را به پایانش رسانید و در آن پایداری کنید، آن گاه شکیبایی ورزید و پارسا باشید. همانا شما را پایانی است ، پس خود را به آن پایان (بهشت ) رسانید. (1264)

1271. رابطه بین کار و نسب

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه