کتابخانه بالقرآن

دانستنیهای نهج البلاغه صفحه 447

صفحه 447

طوبی للزاهدین فی الدنیا، الراغبین فی الاخره ، اءولئک قوم اتخذوا الارض بساطا، و ترابها فراشا، و ماءها طیبا، و القرآن شعارا، و الدعاء دثارا، ثم قرضوا الدنیا علی منهاج المسیح .

خوشا به حال زاهدان در دنیا و علاقه مندان به آخرت ، آن ها کسانی اند که زمین را فرش خود و خاکش را بستر و آبش را شربت گوارا، و قرآن را همچون لباس زیرین و دعا را مانند جامه رویین برای خود قرار داده اند و بعد طبق روش حضرت مسیح علیه السلام دنیا را به عاریه گرفتند (و نسبت به آن )! یی اعتنا هستند. (1390)

1397. بهترین بازدارنده

لا معقل اءحسن من الورع

هیچ بازدارنده ای بهتر از پارسایی نیست . (1391)

1398. ساعات مومن

للمؤ من ثلاث ساعات : فساعه یناجی فیها ربه ، و ساعه یرم معاشه ، و ساعه یخلی بین نفسه و بین لذتها فیما یحل و یجمل .

ساعات مؤ من به سه بخش تقسیم می شود: یخشی را به مناجات پروردگارش می گذراند، و بخشی را در پی سامان بخشیدن به زندگی اش می گذراند، و در بخشی دیگر، از لذت های حلال و دل پسند بهره می برد. (1392)

1399. مومن واقعی از دیدگاه علی (ع )

(فی صفه المؤ من ): المؤ من بشره فی وجهه ، و حزنه فی قلبه ، اءوسع شی ء صدرا، و اءذل شی ء نفسا. یکره الرفعه ، و ینشاء السمعه ، طویل غمه ، بعید همه ، کثیر صمته ، مشغول وقته . شکور صبور، مغمور بفکرته ، ضنین بخلته ، سهل الخلیقه ، لین العریکه ! نفسه اءصلب من الصد، و هو اءذل من العبد .