کتابخانه بالقرآن

دانستنیهای نهج البلاغه صفحه 448

صفحه 448

در وصف مؤ من می فرماید: مؤ من کسی است که شادی اش در چهره و اندوهش در دل ، سینه اش از هر چیز گشادتر و نفسش از هر چیز خوارتر است ، بلندپروازی را ناخوش و خودنمایی (ریاکاری ) را دشمن می شمرد، اندوهش طولانی و همتش بلند، سکوتش بسیار و وقتش به تمام مشغول (کار خدایی ) است . او بسیار شاکر و شکیبا و همواره در اندیشه و تفکر است و به درخواست خدا از دیگری بخل می ورزد و اظهار حاجت نمی نماید. (با هر کسی زود طرح دوستی نمی ریزد) اخلاقش ملایم ، برخوردش تواءم با نرمش است ، دلش از سنگ خارا محکم تر و در پیشگاه خدا از غلامی

خوارتر است . (1393)

1400. فقرزدایی

اءلا و ان البلاء الفاقه ، و اءشد من الفاقه مرض البدن ، و اءشد من مرض البدن مرض القلب .

آگاه باشید احتیاج و بینوایی بلا است و شدیدتر از بینوایی ، بیماری است و شدیدتر از بیماری بدن ، بیماری قلب است . (1394)

1401. بالاترین زهد

لا زهد کالزهد فی الحرام .

هیچ زهدی بهتر از دوری از حرام نیست . (1395)

1402. ریاضت

و ایم الله یمینا اءستثنی فیها بمشیئه الله لاروضن نفسی ریاضه تهتش معها الی القرص اذا قدرت علیه مطعوما، و تقنع بالملح ماءدوما، و لادعن مقلتی کعین ماء نضب معینها، مستفرعه دموتها. اءتمتلی ء السائمه من رعیها فتبرک ؟ و تشبع الربیضه من عشبها فتربض ؟ و یاءکل علی من زاده فیهجع ! قرت اذا عینه اذا اقتدی بعد السنین المتطاوله بالبهیمه الهامله ، و السائمه المرعیه !