کتابخانه بالقرآن

دانستنیهای نهج البلاغه صفحه 489

صفحه 489

الیقین منها (من دعائم الایمان ) علی اءربع شعب : علی بصره الفطنه ، و تاءول الحکمه ، و موعظه العبره ؛ و سنه الاولین : فمن تبصر فی القطنه تبینت له الحکمه ؛ و من تبینت له الحکمه عرف العبره ؛ و من عرف العبره فکاءنما کان فی الاولین .

یقین (که از پایه های ایمان است ) بر چهار شعبه است : بر بینایی هوش ، درک حقایق ، پندآموزی از حوادث عبرت آور و توجه به روش پیشینیان . کسی که هوش بینا دارد، دقایق امور برایش روشن می شود که دقایق امور برایش روشن شد، حوادث پندآور را بشناسد و کسی که حوادث پندآور را شناخت ، گویا تجربه آموخته است . (1524)

1531. حق یقین

هجم بهم العلم علی حقیقه البصیره ، و باشروا روح الیقین ، و استلانوا ما استعوره المترفون ، و اءنسوا بما استوحش منه الجاهلون ، و صحبوا الدنیا باءبدان اءرواحها معلقه بالمحل الاعلی . اءولئک خلفاءالله فی اءرضه ، و الدعاه الی دینه . آه آه شوقا الی رؤ یتهم !

علم با حقیقت بینایی به آنان روی آورد و آنان با روح یقین با آن ارتباط برقرار نمودند و آن چه که خودکامگان مشکل دیده اند برای آنان آسان بوده و با آن چه نادانان از آن وحشت کرده اند انس و الفت گرفتند و با این دنیا با بدن هایشان ارتباط برقرار کردند، در حالی که ارواح آنان از محل اعلا آویزان است . آنان هستند جانشینان خداوندی در روی زمین و دعوت کنندگان به دینش . آه آه چه اشتیاقی به دیدار آنان دارم ! (1525)

1532. راسخ در دین

انی لعلی یقین من ربی ، و غیر شبهه من دینی .

من به پروردگارم یقین دارم و در دین و آیین خود گرفتار شبهه نیستم . (1526)

1533. بالاترین پارسایی

لا ورع کالوقوف عند الشبهه .