کتابخانه بالقرآن

دانستنیهای نهج البلاغه صفحه 491

صفحه 491

در نامه ای به عثمان بن حنیف ، کارگزار خود را در بصره ، می فرماید: ای پسر حنیف ! به من خبر رسیده که مردی از جوانان بصره تو را به ولیمه ای دعوت کرده و تو به آن شتافته ای ... پس ،

بنگر که بر سر این سفره بر چه غذایی دندان می نهی ، آن چه را که حلال و حرامش بر تو آشکار نیست ، از دهان بیرون افکن و آن چه را به پاکی راه های فراهم آوردنش یقین داری بخور. (1530)

1537. خوشا به آن که ...

طوبی لمن ذل نفسه ، و طاب کسبه ، و صلحت سربرته ، و حسنت خلیقته ، و اءنفق الفضل من ماله ، و اءمسک الفضل من لسانه .

خوشا به حال کسی که در پیش خود فروتن باشد و کسب و کارش را پاک و درونش را صالح و خرج و اخلاقش را شایسته نمود، از مازاد بر مصرف زندگی انفاق کند و زبانش را از باده گویی حفظ کرد. (1531)

1538. اخلاق و فداکاری

یا کمیل ! مر اءهلک اءن یروحوا فی کسب المکارم ، و یدلجوا فی حاجه من هو نائم .

ای کمیل ! به خانواده خود فرمان ده که دو روز به دنبال کسب مکارم اخلاق روند و در شب نیاز کسی را که خفته است برآورند. (1532)

1539. امیدهای بر باد رفته

معاشر الناس (المسلمین )! اتقوا الله . فکم من مؤ مل ما لا یبلغه ، و بان ما لا یسکنه ، و جامع ما سوف یترکه .