کتابخانه بالقرآن

دانستنیهای نهج البلاغه صفحه 516

صفحه 516

1616. نومیدی از رحمت خدا

اللهم ! قد انصاحت جبالنا... ندعوک حین قنط الانام ، و منع الغمام ، فانک تنزل الغیث من بعد ما قنطوا، و تنشر رحمتک و اءنت الولی الحمید .

خداوندا! نباتات کوه های ما از خشکسالی افسردند، (آفریدگارا)! تو را می خوانیم در موقعی که نومیدی مردم را در خود فرو برده و ابرها از باریدن ممنوع گشته ؛ زیرا تویی که باران را پس از آن که مردم در نومیدی فرو رفته نازل نموده و رحمتت را بر آنان می گسترانی و تویی ولی نعمت ها و ستوده در همه صفات و احوال . (1609)

1617. نومیدی از رحمت خدا

اعلم اءن الذی بیده خزائن السموات و الارض قد اءذن لک فی الدعاء، و تکفل لک بالاجابه ... فلا یقنطنک ابطاء اجابته ، فان العطیه علی قدر النیه .

توجه داشته باش که آن کس که گنیجینه های آسمان ها و زمین را در دست دارد به تو سفارش کرد حاجت های خود را از او بخواهی و خودش هم متعهد شده که حاجت را برآورد. پس اگر خدا حاجتت را به تاءخیر انداخت ماءیوس نباش ؛ زیرا اعطای خدا به مقدار نیت است . (1610)

1618. خوش گمانی نسبت به خدا

ان استطعتم اءن یشتد خوفکم من الله ، و اءن یحسن ظنکم به ، فاجمعوا بینهما، فان العبد انما یکون حسن ظنه بربه علی قدر خوفه من ربه ، و ان اءحسن الناس ظنا بالله اءشدهم خوفا لله .

اگر نتوانستید که ترس خودتان را از خدا افزایش دهید و حسن ظن خود را نسبت به خدا حفظ کنید، باید ترس از خدا و حسن ظن نسبت به او را با هم نگهداری کنید؛ زیرا حسن ظن بندگان خدا باید به اندازه ترس آنان نسبت به خدا باشد، بهترین گمان نسبت به خدا، شدیدترین ترس از خدا را همراه دارد. (1611)

کتابخانه بالقرآن

دانستنیهای نهج البلاغه صفحه 516

1616. نومیدی از رحمت خدا

1617. نومیدی از رحمت خدا

1618. خوش گمانی نسبت به خدا

1619. فقیه واجدالشرایط