کتابخانه بالقرآن

دانستنیهای نهج البلاغه صفحه 59

صفحه 59

ما لابن آدم و الفخر، اءوله نطفه ، و آخره جیفه و لا یرزق نفسه ، و لا یدفع حتفه

انسان را با فخر چه کار! او که آغازش نطفه است و فرجامش مردار گندیده ، نه می تواند روزی خود دهد و نه می تواند مرگ را دفع کند. (پس چرا فخر می کند؟!) (186)

188. آفرینش جهان

خلق الخلق علی غیر تمثیل ، و لا مشوره مشیر، و لا معونه معین ، فتم خلقه باءمره ، و اءذعن لطاعته ، فاءجاب

خداوند موجودات را بدون در دست داشتن هیچ نمونه ای و بدون مشورت با هیچ مشاوری و بدون کمک گرفتن از هیچ یاوری آفرید و خلقت به فرمان او تمام و کامل شد و همگی به طاعتش اقرار کردند. (187)

189. شکوه و عظمت آفرینش

ما الذی نری من خلقک ، و نعجب له من قدرتک ، و نصفه من عظیم سلطانک و ما تغیب عنا منه ، و قصرت اءبصارنا عنه ، و انتهت عقولنا دونه ، و حالت ستور الغیوب بیننا و بینه اءعظم

چه بزرگ است انچه ما از آفرینش تو می بینیم و از قدرت تو در پدید آوردن آن به شگفت می آییم و آن به عنوان نشانه بزرگی و قدرت تو وصف می کنیم ، و چه بزرگ تر از این هاست آنچه از ما پنهان است و دیدگان ما از دین آنها قاصر است و خردهای ما را به آن ها دسترسی نیست و پرده های غیب میان ما و آن ها حایل شده است . (188)

190. طبع آدمی

لقد علق بنیاط هذا الانسان بضعُه هی اءعجب ما فیه ، و ذلک القلب . و له مواد من الحکمه و اءضداد من خلافها، فان سنح له الرجاء اءذله الطمع ، و اءن هاج به الطمع اءهلکه الحرص ، و ان ملکه الیاس قتله الاسف ، و ان عرض له الغضب اشتد به الغیظ و ان اسعده الرضا نسی التحفظ، و اءن ناله الخوف شغله الحذر، و اءن اتسع له الامن استلبثه الغره ، و ان اءفاد مالا اطغاه الغنی ، و ان اءصابته مصیبه فصحه الجزع ، و ان عضته الفاقه شغله البلاء، و ان جهده الجوع قعد به الضغف ، و آن افراط به الشبع کظته البطنُه . فک تقصیر به مضر، و کل افراط به مفسد