کتابخانه بالقرآن

دانستنیهای نهج البلاغه صفحه 63

صفحه 63

جنبش و لرزش زمین را به وسیله سنگ های بزرگ و کوه ها میخکوب و استورا گردانید. (197)

199. حرکت آسمان ها

خلق سبحانه لاسکان سمواته ، و عماره الصفیح الاعلی من ملکوته ، خلقا بدیعا من ملائکته

آسمان را با پرجا بودن ستاره های آن و با گردش ستاره های سیار آن و با فرا رفتن و فرود آمدن آن ها و با بودن ستاره های نحس و سعد (بدی آور و نیکی آور) در آن و با تسخیر آن به آسانی به جریان انداخت . (198)

200. اوج عظمت خدا در آفرینش انسان

اءیها المخلوق السوی ، و المنشا المرعی فی ظلمات الارحام ، و مضاعفات الاستار. بدئت من سلاله من طین ، و وضعت فی قرار مکین ، الی قدر معلوم و اجل مقسوم . تموز فی بطن اءمک جنینا لا تحیر دعاء و لا تسمع نداء. ثم اءخرجت من مقرک الی دار لم تشهدها، و لم تعرف سبل منافعها. فمن هداک لاجترا الغذاء من ثدی اءمک ! و عرفک عند الحاجُه مواضع طلبک و ارادتک !

ای انسانی که از نظر خلقت بی کم و کاست و متناسبی و در زهدان های تاریک و پرده های تو در، پدید آمده و محافظت می شدی ! آفرینش از عصاره گل آغاز شد.. و سپس از جایگاه به محیطی که آن را ندیده بودی و راه به دست آوردن منافعش را نمی دانستی بیرون آورد شدی . چه کسی تو را به مکیدن شیر از پستان مادرت هدایت کرد؟و چه کسی جایگاه های طلب و خواستن را به تو آموخت ؟! (199)

201. یکتایی در آفرینش

خلق الخلائق علی غیر مثال خلا من غیره ، و لم یستعن علی خلقها باءحد من خلقه

موجودات را بدون نمونه ای که از غیر او صادر شده باشد خلق کرده و در آفریدن آن ها از هیچ یک از مخلوقاتش کمک نگرفت . (200)