کتابخانه بالقرآن

دانستنیهای نهج البلاغه صفحه 87

صفحه 87

فرمود: ناله

شیطان است که به جهت ناامیدی از این که عبادت شود سرداده است ، تو می شنوی آنچه را که من می شنوم و می بینی آنچه را من می بینم ، ولی تو پیامبر نیستی ، بلکه تو وزیر من هستی و تو در مسیر خیر قرار گرفته ای ، و من با آن حضرت صلی الله علیه و آله بودم در آن موقع که قریش نزد آن حضرت آمدند و به او گفتند: ای محمد! تو ادعای بزرگی به راه انداخته ای ، چنان ادعایی که پدران و دیگر دودمانت مطرح نکردند، ما چیزی از تو مساءلت می کنیم و اگر به ما پاسخ دادی و آن را به ما ارائه نمودی می فهمیم که تو قطعا ساحر و دروغ گویی .

آن حضرت فرمود: سوال شما چیست ؟

آنان گفتند: بخوان این درخت را تا از ریشه هایش کنده شود (و مجموع اجزایش ) بیاید و در مقابل بایستند.

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: خداوند بر همه چیز تواناست ، آیا اگر خداوند این کار را برای شما کرد ایمان می آورید و به حق شهادت می دهید؟

آن حضرت فرمود: من به زودی آنچه را می خواهید به شما نشان می دهم ، در حالی که می دانم شما به سوی خیر باز نخواهید گشت ! در میان شما کسی است که در چاه انداخته می شود و کسی است که احزاب تشکیل می دهد.

سپس آن حضرت صلی الله علیه و آله فرمود: ای درخت ! به خدا و روز قیامت ایمان داری و می دانی که من رسول خدا هستم

، با ریشه هایت از زمین درآی و با اذن خداوندی در برابر من بایست !

سوگند به آن خدایی که او را بر حق برانگیخته است . آن درخت با ریشه هایش از جای کنده شد و به طرف رسول خدا صلی الله علیه و آله گسترد و بعضی از شاخه هایش را هم روی شانه من انداخت و من در آن حال در طرف راست آن حضرت ایستاده بودم .

هنگامی که قوم قریش این معجزه دیدند از روی خود بزرگ بینی و تکبر، چنین گفتند: امر کن نیمی از این درخت بیاید و نیم دیگر بماند!