جواب شبهات
جواب شبههي اول: (تعريض)
«صحبت» در لغت، معنايي بيشتر از همنشيني و همزماني ندارد و هرگز براي دو مصاحب هماهنگي و اتفاق در راي و عقيده را اثبات نميكند. خداوند- تبارك و تعالي- در قرآن كريم ميفرمايد: «قال له صاحبه و هو يحاوره: اكفرت بالذي خلقك؟ همنشين در مقام گفتگو و پند و اندرز به او گفت: آيا به آنكه تو را آفريد كافر شدي؟ از آيه 7ي3 كهف» يا در خطاب به كفار مكه ميفرمايد: «ما بصاحبكم من جنه صاحب شما مجنون نيست، از آيهي 46 سباء» و شواهد ديگري از آيات قرآني و حديث و شعر كه ما به علت پرهيز از طول كلام از ذكر آن خودداري ميكنيم.
از اينجا دانسته ميشود كه اگر كسي با رسول خدا (ص) همزمان و همنشين باشد، اگر چه اطلاق «الصاحب: همنشين» هم بر او درست آيد، به مجرد اين همزماني و همنشيني نميتوان او را به ايمان و تقوي و ورع و وثاقت متصف دانست، بلكه بيشك بايد تمام زندگي او را از هر جهت بررسي كرد تا آشكار شود كه آن صحابي در رفتار و ديانت و تعهد و مسئوليت تا جه درجه اي استحقاق دارد و در چه ميزاني از تقوي و وثاقت و تزكيهي حقيقي قرار گرفته است. براي دقت در شناخت صحابهي رسول (ص) كافي است كه آنچه را بخاري از پيامبر اكرم نقل كرده است در اينجا