پايان سخن اينكه
«نهجالبلاغه» چون خورشيدي تابان، پيوسته در سينهي روزگار خواهد درخشيد و راه هدايت را به جويندگان راستين حق خواهد نمود، و جان و دل تشنگان حقيقت را سيراب خواهد كرد.
و هرگز غبار مه و تيرگي ابر، هر چه انبوه و دامن گستردهتر گردد، خورشيد تابنده را از چشمهاي جوينده پنهان نتواندساخت.
و راست گفت خداوند بزرگ كه فرمود: «اما الزبد فيذهب جفاء و اما ما ينفع الناس فيمكث في الارض اما كف به زودي نابود ميشود و اما آنچه به خير و منفعت مردم است در روي زمين باقي خواهد ماند.» (از آيهي 17 سورهي رعد).