خطباي عرب در دورهي اسلامي است.
7- شيخ محمد عبده (1905 -1849)، از دانشمندان مصر، مريد، همكار و ادامه دهندهي راه سيدجمالالدين اسدآبادي است. از آثار او شرح و تعليق بر نهجالبلاغه را ميتوان نام برد.
8- دكتر زكي مبارك (1371 -1308) از ادبا و نويسندگان معاصر، دكتر ادبيات عرب و استاد دانشگاه مصر بود، غير از النثر الفني في قرن الرابع آثار بسيار ديگري نيز دارد.
9- ابوعبيده قاسم بن سلام: اهل هرات، و از بزرگان حديث و ادب و فقه بود در سال 213 هجري در مكه درگذشت. از آثار او «الغريب المصنف» را ميتوان نام برد كه در اين فن از نخستين كارها به حساب ميآيد. ابوالطيب لغوي دربارهي او ميگويد:
«ابوعبيده نويسندهاي توانا، اما قليل الروايه است.» (زركلي)
10- محمد محييالدين عبدالحميد، از ادباي معروف مصر، متون بسياري با تصحيح و همت وي به چاپ رسيده است.
11- اجتماع انذار، اجتماعي است كه پس از نزول آيهي شريفهي «و انذر عشيرتك الاقربين» و به دعوت رسول اكرم (ص) تشكيل شد. در اين جمع پيامبر (ص) نزديكان خود را به سوي خدا دعوت فرمود، و چنانكه ميدانيم نخستين كسي كه به دعوت آن حضرت جواب مثبت داد، و به ياري و هواداري او (ص) برخاست، علي (ع) بود. جوينده براي اطلاع كامل به كتاب شريف الغدير، متن فارسي، جلد چهارم صفحات 140 به بعد مراجعه كند.
12- ابوالاسود دوئلي: ظالم بن عمرو بن سفيان مكني به ابوالاسود (متوفي به سال 99 هجري) از عالمان، بزرگان و شاعران بديههسرا به شمار ميآيد. او از تابعين و واضح علم نحو است. در زمان علي (ع) به ولايت بصره رسيد و در جنگ صفين در ركاب علي (ع) بود (به اختصار از زركلي).