- س_رآغ_از 1
- درس اول : بهترین دل ها 5
- درس دوم : گروههای مردم 14
- درس سوم : دانش و دارایی 23
- درس چهارم : ثمره ی دانش 31
- درس پنجم : حیات جاودانه 38
- درس ششم : غربت دانش 45
- درس هفتم : مرگ دانش 51
- درس ششم : 57
- بخش چهارم : حجّت پایدار 57
- درس هفت_م : 67
- درس هشت_م : 73
- بخش پنجم : ویژگیهای حجّت خدا 77
- درس نه_م : 77
- درس ده_م : 81
دین برای اهداف دنیایی بهره می جویند ، به ذکر روایت شریفی از حضرت امام صادق علیه السلام اکتفا می کنیم . آن حضرت فرموده است :
آنگاه که دیدید دانشمندی دوستدار دنیای خویش است ، او را درباره ی دین خود متّهم بدانید. زیرا هر کس دوستدار چیزی باشد ، پیوسته در اندیشه ی حفظ و حراست آن است ( به حفظ آن بیش از نگاهبانی دین اهمیت می دهد ) .
خداوند به حضرت داود علیه السلام چنین وحی فرمود :
دانشمندی را که فریفته و شیفته ی دنیاست میان من و خودت واسطه قرار مده . اگر چنین کنی او تو را از پیمودن راه محبّت من باز می دارد . زیرا این گونه دانشمندان دنیا دوست راهزنانِ بندگانی هستند که مرا می خواهند . کمترین کاری که درباره ی آن دانشمندان دین فروش ، انجام می دهم آن است که شیرینی و حلاوتِ مناجات با خودم را از دلهای ایشان باز می ستانم . (1)
2 _ درباره ی گروه دوم نیز حضرت علی علیه السلام در سخنی دیگر چنین می فرماید :
«المُتَعَبِّدُ عَلی غَیْرِ فِقْهٍ کَحِمارِ الطّاحُونَهِ یَدُورُ وَ لا یَبْرَحُ ، و رَکْعَتانِ مِنْ عالِمٍ خَیْرٌ مِنْ سَبْعَینَ رَکْعَهٍ مِنْ جاهِلٍ ؛
1- کافی 1 / 46