- س_رآغ_از 1
- درس اول : بهترین دل ها 5
- درس دوم : گروههای مردم 14
- درس سوم : دانش و دارایی 23
- درس چهارم : ثمره ی دانش 31
- درس پنجم : حیات جاودانه 38
- درس ششم : غربت دانش 45
- درس هفتم : مرگ دانش 51
- بخش چهارم : حجّت پایدار 57
- درس ششم : 57
- درس هفت_م : 67
- درس هشت_م : 73
- درس نه_م : 77
- بخش پنجم : ویژگیهای حجّت خدا 77
- درس ده_م : 81
لَئْلاّ : ( لِ أن لا ) تبطل : برای آن که باطل نشود.
حُجَج : جمع حجّت : دلیل
بَیِّنات : جمع بیّنه : نشانه ی روشن
معنای جمله این است :
تا آن که ( برای آن که ) حجّت ها و نشانه های روشن خداوند ، باطل و بیهوده نگردد .
این سخن در حقیقت بیان حکمت وجود حجّت است . البته علّت و حکمت اصلیِ وجود حجّت ، در درجه ی نخست همان است که خداوند خود فرموده است :
« انی جاعلٌ فی الأرض خلیفه »
من در زمین خلیفه قرار می دهم . (1)
و به دنبال این درخواست و اراده ، خداوند حکمت های دیگری را نیز بیان فرموده است که پیش تر به آن پرداختیم . اکنون به یک گفتار گران سنگ دیگر از امام صادق در این باره تبرّک می جوییم :
« خداوند ، هیچگاه زمین را رها نمی کند ، وانمی نهد، جز آنکه در آن ، دانشمندی باشد که ( به علم موهبتی الهی) فزونی و کاستی ( در دین ) را بداند . بدین سان اگر مؤمنان ( ندانسته ) چیزی را در دین بیفزایند ، آن عالِم الهی آن را رد می کند . و هنگامی که نقصانی در دین پدید آورند ، آن کاستی را کامل می گرداند و
1- بقره / 30