- س_رآغ_از 1
- درس اول : بهترین دل ها 5
- درس دوم : گروههای مردم 14
- درس سوم : دانش و دارایی 23
- درس چهارم : ثمره ی دانش 31
- درس پنجم : حیات جاودانه 38
- درس ششم : غربت دانش 45
- درس هفتم : مرگ دانش 51
- درس ششم : 57
- بخش چهارم : حجّت پایدار 57
- درس هفت_م : 67
- درس هشت_م : 73
- درس نه_م : 77
- بخش پنجم : ویژگیهای حجّت خدا 77
- درس ده_م : 81
بخش پنجم : ویژگیهای حجّت خدا
درس نه_م :
امیر المؤمنین علیه السلام در وصف حجّت های الهی به کمیل می فرماید :
« هَجَمَ بِهِمُ العِلمُ عَلی حَقیقَهِ البَصیرهِ
وَ باشَروا رُوحَ الیَقین »
هَجَم : هجوم آورد ، به یک باره وارد شد .
بَصیره : آگاهی ، بینش
باشَروا : مباشرت کردند ، در برگرفتند .
دانش دین بر حقیقت بینش و بصیرت ، یک باره بر آنان وارد شده است. و روح یقین رادر برگرفته اند.
در توضیح این جمله چند نکته بیان می شود :
1 _ پیش از این دانستیم که خداوند، دانش اسماء را به آدم علیه السلام آموخت . روایتی را که برای تبیین این حقیقت می آوریم ، فضیل بن یسار از دو امام معصوم شنیده است ، از امام باقر و امام صادق علیهماالسلام :
« انَّ العِلمَ الّذی اُهبِطَ مَعَ آدَمَ لَم یُرفَعْ وَ العِلمُ یَتَوارَث.
وَ کُلُّ شَی ءٍ مَنَ العِلمِ وَ آثارِ الرُّسُلِ وَ الأنبیاء
لَم یَکُن مِن أهلِ هذَا البَیتِ وَ هُوَ باطِل »