- س_رآغ_از 1
- درس اول : بهترین دل ها 5
- درس دوم : گروههای مردم 14
- درس سوم : دانش و دارایی 23
- درس چهارم : ثمره ی دانش 31
- درس پنجم : حیات جاودانه 38
- درس ششم : غربت دانش 45
- درس هفتم : مرگ دانش 51
- درس ششم : 57
- بخش چهارم : حجّت پایدار 57
- درس هفت_م : 67
- درس هشت_م : 73
- درس نه_م : 77
- بخش پنجم : ویژگیهای حجّت خدا 77
- درس ده_م : 81
روشن می شود.
اگر برخی کلمات پرهیزکاران و یادکنندگان خدا را به بیان امیرالمؤمنین علیه السلام ذکر کنیم رتبه ی والای امامان معصوم علیهم السلام بیشتر معلوم می گردد .
امام علیه السلام در وصف پرهیزکاران می فرماید :
« وَ لَو الأجَلُ الّذی کَتَبَ اللّهُ عَلَیهم
لَم تَستَقِرَّ أرواحُهُم فی أجسادِهِم طَرفَهَ عَینٍ
شَوقا الیَ الثّوابِ وَ خَوفا مِنَ العِقابِ »
اگر نبود اجل و سرآمدی که خداوند برای عمر و زندگیِ آنها مقرر فرموده است ، از شوق رسیدن به پاداش خداوندی یا از ترس عذاب و عقاب الهی ، روح آسمانی آنها در زندان پیکر مادّی شان ، حتی به اندازه ی چشم برهم زدنی تاب ماندن نمی آورد . (1)
حضرتش درباره ی بندگانی که پیوسته به یاد خدا هستند ، می فرماید :
« فَکأنَّما قَطَعُوا الدُّنیا الی الأخرهِ وَ هُم فیها
فَشاهَدوا ما وَراء ذالک
فکأنّما اطلعُوا غُیوبَ أهلِ البَرزَخ فی طولِ الاقامَهِ فیهِ»
گویا که آنها دنیا را پیموده و به آخرت رسده اند و هم اینک در آنجاحضور دارند و هر آن چه را که در پسِ
1- نهج البلاغه ، نسخه صبحی صالح ، ص 303 _ خطبه 193