حاکمیت و حکمرانی در نهج البلاغه صفحه 11

رهبری، تدبیر و هدایت، بسیار به کار رفته است. در این جا به بیان چند حدیث بسنده می کنیم.

پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) می فرماید:

«

کانُ بَنُو إِسْرَائِیلَ تَسُوسُهُمْ أنبیاؤهم؛ (1)همواره چنین بود که پیامبران بنی اسراییل سرپرستی و ریاست آنان را بر عهده داشتند، و آنان را تربیت می کردند».

امام علی(علیه السلام) نیز به این معانی از سیاست اشاره می کند:

«

بِحُسْنِ السِّیَاسَهِ یَکُونُ الْأَدَبُ الصَّالِحُ؛ (2)با نیک تدبیری، ادب شایسته به دست می آید».

«

بِئْسَ السِّیَاسَهُ الْجَوْر ؛ بدترین سیاست، ظلم است».

«

جَمَالُ السِّیَاسَهِ الْعَدْلُ فِی الْإِمْرَهِ وَالْعَفْوُ مَعَ الْقُدْرَهِ؛ زیبایی سیاست، عدالت در حکومت و گذشت در هنگام قدرت است».

«

حُسْنُ السِّیَاسَهِ قَوَامُ الرَّعِیَّهِ ؛ نیکی سیاست، تقویت رعیت است».

«

حُسْنُ السِّیَاسَهِ یَسْتَدِیمُ الرِّیَاسَهَ ؛ سیاست نیکو، ریاست و حکومت را دوام می بخشد.»

«

مَنْ حَسُنَتْ سِیَاسَتُهُ وَجَبَتْ طَاعَتُهُ؛ کسی که سیاستش نیکو است، اطاعتش واجب است».

«

مِلَاکُ السِّیَاسَهِ الْعَدْلُ؛ ملاک و معیار سیاست، عدل است». (3)

1- (1) . مجمع البحرین، ماده «ساس».
2- (2) . کلینی، کافی، ج1، کتاب العقل و الجهل، ص28، حدیث34.
3- (3) . الآمُدی غررالحکم و درر الکلم، ذیل ماده سیاست؛ جمال الدین محمد خوانساری، شرح غررالحکم و درر الکلم، ج5، ص209، 211 و284 و ج3، ص375 و 384، 385.