حاکمیت و حکمرانی در نهج البلاغه صفحه 14

حکمت علمی دانسته است. (1) در جایی دیگر سیاست به معنای خاص را «سیاست مدن» نامیده است. (2) در جایی دیگر سیاست خاص را این گونه تعریف کرده است: «سوم، آن چه راجع بود به اهل شهرها و اقلیم ها مانند حدود و سیاسات». (3)

امام خمینی(ره) در تعریف سیاست و تطبیق آن بر روایات می نویسد:

سیاست به معنای این است که جامعه را راه ببرد و هدایت کند به آن جایی که صلاح جامعه و صلاح افراد هست. این در روایت ما برای نبی اکرم(صلی الله علیه و آله) با لفظ سیاست ثابت شده است در آن روایت هم هست که پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) مبعوث شد تا سیاست امت را متکفّل باشد. (4)

علامه محمدتقی جعفری(ره) در تعریف سیاست می نویسد:

مدیریت و توجیه انسان ها با نظر به واقعیت های «انسان آن چنان که هست» و «انسان آن چنان که باید باشد» از دیدگاه هدف های عالی مادی و معنوی، «سیاست» نامیده می شود.

به عبارت دیگر مدیریت، توجیه و تنظیم زندگی اجتماعی انسان ها در مسیر حیات معقول. (5)

وی این سیاست را یک پدیده مقدس می داند که اگر به طور صحیح انجام بگیرد، با ارزش ترین (یا دست کم) یکی از با ارزش ترین تکاپوهای انسانی و هدف بعثت پیامبران الهی و عالی ترین کار و تلاشی است که یک انسان دارای شرایط می تواند انجام دهد. وی معتقد است: این همان عبادت با ارزشی است که اسلام آن را «واجب

1- (1) . خواجه نصیرالدین، طوسی، اخلاق ناصری، ص12.
2- (2) . همان، ص9، 12 و 203.
3- (3) . همان، ص10.
4- (4) . صحیفه نور، ج13، ص216.
5- (5) . محمد تقی، جعفری، حکمت اصول سیاسی اسلام، ص48.