حاکمیت و حکمرانی در نهج البلاغه صفحه 60

عنوان هدف بعثت همه انبیاء معرفی شده است و پیامبران الهی برای اجرای آن مبعوث شده اند:

(لَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلَنا بِالْبَیِّناتِ وَ أَنْزَلْنا مَعَهُمُ الْکِتابَ وَ الْمِیزانَ لِیَقُومَ النّاسُ بِالْقِسْطِ)؛ 1

به تحقیق ما پیامبران خویش را با دلایل روشن فرستادیم و با آنان کتاب و ترازو فرود آوردیم تا مردم عدالت را برپا کنند.

مفهوم عمیق و همه جانبه عدالت گرایی از دیدگاه امام علی(علیه السلام)

بهترین میزان برای سنجش موفقّیت یک حکومت، میزان بهره وری و رویکرد حکومت به عدالت است. بدین معنا که یک حکومت چگونه استحقاق ها را در همه امور رعایت می کند و تبعیض ها را می زداید و در آن جا که باید مساوات را پاس بدارد، به خوبی از آن پاسداری می کند و آن جا که صلاحیت و استحقاق، موجب تفاوت و امتیاز می شود، حقوق متناسب هر فرد را به خوبی رعایت می کند و امکان رشد و شکوفایی استعداد همگانی را به طور مساوی فراهم می سازد تا هر کس به میزان استعداد و توانایی خود از امکانات متناسب با استعداد و تلاش خویش بهره مند شود و حق هر کس به دور از تبعیض و آن گونه که هست، به او داده شود و هر کس و هر چیز در جای خود قرار گیرد و به هیچ کس و هیچ چیز ستم نشود.

عدالت از دیدگاه امام علی(علیه السلام) دارای مفهومی عمیق، همه جانبه و به معنای قرار دادن هر چیز در جای مناسب خود و رعایت استحقاق هرچیز و رساندن هر صاحب حقی به حق خود است، چنان که فرموده است:

«الْعَدْلُ یَضَعُ الْأُمُورَ مَوَاضِعَهاَ؛ (1)عدل، همه چیز را در جای خود قرار می دهد.»