- ستایشگری پروردگار در خور کیست؟ 1
- نعمتهای خدا را نمی توان شمرد 11
- حق خدا را نمی توان ادا کرد 20
- حق خداوند بر مردم چیست 21
- چرا بشر نمی تواند حق خدا را ادا کند 23
- چگونه می توان حق خداوند را ادا نمود 23
- اندیشه ها به کنه ذاتش نرسد 27
- ادراک از راه آثار 28
- ادراک از راه حواس ظاهری 28
- صفات خدا را حدی و نهایتی نیست 31
- آفرینش موجودات 41
- پخش بادها 46
- فایده کوهها 58
- دین و مراتب کمال آن 66
- بیان نتیجه آخرین بخش از جمله نهم 81
- اشاره ی حسی 85
- خداوند قابل اشاره و شمارش نیست 85
- اشاره ی عقلی 86
- خدا جایی ندارد و جایی هم خالی از او نیست 89
- وجود خدا حادث و مسبوق به نیستی نیست 95
- خدا با همه چیز هست و از هیچ چیز جدا نیست 97
- فعل خدا 102
- بینائی خدا 104
- خدا در تنهائیش نیاز به مونس نداشت 107
- چرا خداوند مونس آرامش بخش نمی خواهد 108
- ایجاد خدا 111
- پی گیری گفتار پیشین 116
- علم و احاطه خدا پیش از آفرینش 122
چه غرائز او اقتضا داشته و نیازمند آن بوده برایش آفریده است و آسمان و زمین و خورشید و ماه و ستارگان و هوا و ابر و باد و برف و باران و دیگر موجودات را در مسیر خدمت به او قرار داده است.
هر گاه شکرگزار پروردگارش نباشد و فرمان او را که بوسیله ی پیامبرانش بوی ابلاغ شده اطاعت نکند و از نماز که رفتن حضور خداوند و عرض حاجت نمودن و کسب نورانیت کردن و تزکیه ی نفس و تصفیه ی دل است، اعراض کند و از روزه که وسیله ی ریاضت نفس و سلامت جسم است، خود داری کند و خمس و زکوه را که مایه ی نوع پروری و تامین احتیاجات مسلمانان ناتوان و آبادانی و رفع نیازمندیهای عمومی مسلمین است ندهد و از حج خانه ی خدا که سیر در مراحل بندگی و تشکیل مجمع بین المللی مسلمانان است دوری کند و از امر بمعروف و نهی از منکر و سایر اوامر و نواهی الهی سرباز زند و گرد نافرمانی و معصیت پروردگار بگردد، شایسته و سزاوار است که خدای منعم چوب ناسپاسگزاری را بر گرده ی چنین انسانی بنوازد و داغ کفران نعمت را بر پشت او بزند و درباره ی او بفرماید «ان الانسان لظلوم کفار».
ولی انسان خردمند کسی است که خود را از زمره ی این گونه انسانها
بیرون کند و در سایه ی فرمانبرداری حقتعالی خود را در زمره ی حق شناسان و بندگان سپاسگزار خدا قرار دهد تا مصداق آیاتی که