- ستایشگری پروردگار در خور کیست؟ 1
- نعمتهای خدا را نمی توان شمرد 11
- حق خدا را نمی توان ادا کرد 20
- حق خداوند بر مردم چیست 21
- چرا بشر نمی تواند حق خدا را ادا کند 23
- چگونه می توان حق خداوند را ادا نمود 23
- اندیشه ها به کنه ذاتش نرسد 27
- ادراک از راه حواس ظاهری 28
- ادراک از راه آثار 28
- صفات خدا را حدی و نهایتی نیست 31
- آفرینش موجودات 41
- پخش بادها 46
- فایده کوهها 58
- دین و مراتب کمال آن 66
- بیان نتیجه آخرین بخش از جمله نهم 81
- اشاره ی حسی 85
- خداوند قابل اشاره و شمارش نیست 85
- اشاره ی عقلی 86
- خدا جایی ندارد و جایی هم خالی از او نیست 89
- وجود خدا حادث و مسبوق به نیستی نیست 95
- خدا با همه چیز هست و از هیچ چیز جدا نیست 97
- فعل خدا 102
- بینائی خدا 104
- خدا در تنهائیش نیاز به مونس نداشت 107
- چرا خداوند مونس آرامش بخش نمی خواهد 108
- ایجاد خدا 111
- پی گیری گفتار پیشین 116
- علم و احاطه خدا پیش از آفرینش 122
*****
(1) منتهی الارب.
(2) سوره ی زخرف آیه ی 26.
(3) نهج البلاغه (عبه) جزء ثانی خطبه 158 صفحه ی 83 و توحید صدوق صفحه 62.
پخش بادها
اصل: و نشر الریاح برحمته:
ترجمه: آن خدائی که بواسطه ی رحمتش بادها را پخش نمود.
واژه ها: نشر: وزیدن، گستردن و پخش کردن است. ریاح: جمع ریح بمعنی باد است(1).
شرح: در این فراز از سخن به توضیح سه مسئله می پردازیم:
الف - رحمت چیست؟ رحمت در لغت بمعنی رقت و شفقت یعنی دل نرمی و مهربانی است که در پی آن احسانی باشد(2).
مثل اینکه شما وضع نابسامان مستمندی را ببینید و دل شما نسبت به او نرم