- ستایشگری پروردگار در خور کیست؟ 1
- نعمتهای خدا را نمی توان شمرد 11
- حق خدا را نمی توان ادا کرد 20
- حق خداوند بر مردم چیست 21
- چگونه می توان حق خداوند را ادا نمود 23
- چرا بشر نمی تواند حق خدا را ادا کند 23
- اندیشه ها به کنه ذاتش نرسد 27
- ادراک از راه حواس ظاهری 28
- ادراک از راه آثار 28
- صفات خدا را حدی و نهایتی نیست 31
- آفرینش موجودات 41
- پخش بادها 46
- فایده کوهها 58
- دین و مراتب کمال آن 66
- بیان نتیجه آخرین بخش از جمله نهم 81
- خداوند قابل اشاره و شمارش نیست 85
- اشاره ی حسی 85
- اشاره ی عقلی 86
- خدا جایی ندارد و جایی هم خالی از او نیست 89
- وجود خدا حادث و مسبوق به نیستی نیست 95
- خدا با همه چیز هست و از هیچ چیز جدا نیست 97
- فعل خدا 102
- بینائی خدا 104
- خدا در تنهائیش نیاز به مونس نداشت 107
- چرا خداوند مونس آرامش بخش نمی خواهد 108
- ایجاد خدا 111
- پی گیری گفتار پیشین 116
- علم و احاطه خدا پیش از آفرینش 122
عظمت و علم و قدرت خدا همه ی آسمانها و زمین را فرا گرفته است. و در کافی(8) روایت کرده که از حضرت صادق (ع) از تفسیر آیه ی «الرحمن علی العرش استوی» سوال شد، حضرت فرمود «نسبت خداوند بهر چیز یکسان است و چیزی به او نزدیک تر از چیز دیگر نیست و هیچ دوری نسبت به او دور نیست و هیچ نزدیکی هم به او نزدیک نیست بلکه همه چیز نسبت به او برابر است»
و در شرح نهج البلاغه خوئی از پیامبر اکرم (ص) روایت کرده که فرمود «خداود بالای هر چیز و پائین هر چیز است و عظمتش همه چیز را پر کرده و نه زمینی و نه صحرائی و دریائی و نه هوائی از او خالی نیست»(9) و در کافی از حضرت صادق (ع) رویت کرده که فرمود «هر که گمان کند خدا از چیزی است (ینی پیش از او چیزی بوده که منشا هستی خدا شده است) و یا در چیزی است (یعنی مکانی او را در برگرفته است) و یا بر چیزی است (یعنی چیزی او را نگاه داشته است) حتما کافر است»(10).