حکمت اصول سیاسی اسلام صفحه 367

دستم ربود (در رویائی فرو رفتم) رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم بر من ظاهر گشت، عرض کردم ای رسول خدا چه انحرافات و خصومتها و لجاجتها که پس از تو از امت تو دیدم! فرمود: بر آنان نفرین کن، گفتم خداوندا، بهتر از آنان را به جای آنان برای من عنایت فرما و به جای من فردی نابکار نصیبشان فرما»، درباره ی توضیح این سخنان دردناک مطالبی در مجلد 11 ص 131 تا 132 مطرح شده است. مراجعه فرمائید.

5- الا و انی قد دعوتکم الی قتال هولاء القوم لیلا و نهارا، و سرا و اعلانا و قلت لکم: اعزوهم قبل ان یغزوکم فوالله ما عزی قوم قط فی عقر دارهم الا ذلوا. فتواکلتم و تخاذلتم حتی شنت علیکم الغارات، و ملکت علیکم الاوطان و هذا اخو غامد و قد وردت خیله الانبار، و قد قتل حسان بن الحسان البکری، و ازال خیلکم عن مسالحها. و لقد بلغنی ان الرجل منهم کان یدخل علی المراه المسلمه و الاخری المعاهده، فینتزع حجلها و قلبها و قلائدها و رعثها، ما

تمتنع الا بالاسترجاع و الاسترحام، ثم انصرفوا وافرین، ما نال رجلا منهم کلم و لا اریق لهم دم!، فلو ان امرا مسلما مات من بعد هذا اسفا ما کان به ملوما، بل کان به عندی جدیرا، فیا عجبا، و الله یمیت القلب و یجلب الهم من اجتماع هولاء القوم علی باطلهم، و تفرقکم عن حقکم! فقبحا لکم و ترحا، حین صرتم غرضا یرمی، یغار علیکم و لا تغیرون، و تغزون و لا تغزون، و یعصی الله و ترضون، فاذا امرتکم بالسیر الیهم فی ایام الحر قلتم هذه حماره القیظ امهلنا یسبخ عنا الحر، و اذا امرتکم بالسیر الیهم فی الشتاء قلتم هذه صباره القر امهلنا ینسلخ عنا البرد، کل هذا فرارا من الحر و القر، فاذا کنتم من الحر و القر تفرون فانتم و الله من السیف افر! یا اشباه الرجال و لا رجال، حلوم الاطفال و عقول ربات الحجال لوددت انی لم ارکم و لم اعرفکم معرفه- و الله جرت ندما و اعقبت سدما، قاتلکم الله لقد ملاتم قلبی قیحا و شحنتم صدری غیظا، و جرعتمونی نغب التهمام انفاسا، و افسدتم علی رایی بالعصیان و الخذلان، حتی لقد قالت قریش: ان ابن ابیطالب رجل شجاع، و لکن لا علم له بالحرب! لله ابوهم! و هل احد منهم اشد لها مراسا و اقدم فیها مقاما منی؟! لقد نهضت فیها و ما بلغت العشرین، و ها انا ذا قد ذرفت علی الستین، و لکن لا رای لمن لا یطاع.(6).

«آگاه باشید من شما را شب و روز، مخفی و آشکار برای پیکار با این قوم دعوت نمودم و به شما گفتم: پیش از آنکه آنان هجوم بیاورند

شما بر آنان پیشدستی کنید و بر آنان هجوم ببرید. سوگند به خدا هیچ قومی در توی خانه ی خود مورد هجوم قرار نگرفت مگر اینکه ذلیل شدند، شما تکلیف جهاد را به گردن یکدیگر انداختید، و از یکدیگر گسیخته شدید و یکدیگر را