حکمت اصول سیاسی اسلام صفحه 421

بلکه نخستین و اساسی ترین وظیفه ی آنان برداشتن هرگونه موانع از قرار دادن مردم در ارتباط با آنها است. و به قول مولوی:

کیست مولی آنکه آزادت کند

بند رقیت ز پایت واکند

این

شخصیتها دومین وظیفه ای که دارند عبارتست از تعلیم و تربیت جدی مردم به طرق بهره برداری از شخصیتها که اساسی ترین همه ی آنها عبارتست از «بهره برداری از شخصیتها، بلی»- پرستش آنان «نه، هرگز» این قضیه از کلام امیرالمومنین علیه السلام سرچشمه می گیرد که فرموده است: هلک فی رجلان: محب غال و مبغض قال «درباره ی من دو صنف از مردم به هلاکت رسیدند، دوستداری که غلو (مبالغه)می کند و عداوت پیشه ای که تحقیر می نماید».

علت هشتم بهترین علل برای گرایش مردم به شخصیت است که عبارتست از عظمت ملکوتی آن صاحب شخصیت که خود در جاذبه ی کمال درجات بسیار عالی را پیموده و به کلی از آلودگیهای هوی و هوس و خودخواهیها رهائی یافته و تجسمی از حق و حقیقت شده است چنانکه درباره ی امیرالمومنین آمده است که: او قرآن ناطق است.

ارواح مطهر این شخصیتها که شامل همه ی انبیاء و مرسلین و ائمه ی معصومین علیهم صلوات الله الملک المنان می باشد، به قدری پاک و وارسته و کمال یافته است که نظر و توجه و گرایش و اطاعت و تسلیم به آنان، عین توجه... به حق و حقیقت است و عین توجه به خدا است. این قضیه از آن ارتباط سرچشمه می گیرد که امیرالمومنین علیه السلام فرمود: فانا صنائع ربنا و الناس بعد صنائع لنا. (نامه ها- شماره ی 28) «زیرا ما ساخته شده های پروردگارمان هستیم و مردم ساخته شده های برای ما» بنابراین، محبت و گرایش و اطاعت آنان همه و همه متوجه خدا است که به وجود آورنده ی همه ی حقائق

و واقعیات است، و همانگونه که در گذشته متذکر شدیم اینان خود را قبله ی مردم قرار نمی دهند و سد راه مردم نیستند، در زیارت جامعه کبیره به نقل از «موسی بن عبدالله نخعی» از حضرت امام علی النقی علیه السلام این جملات آمده است: السلام علی الدعاء الی الله و الادلاء علی مرضات الله و المستقرین فی امر الله و التامین فی محبه الله و المخلصین فی توحید الله «درود بر امامانی که مردم را به سوی خدا دعوت می کنند، و بر رضای خداوندی رهبری می نمایند و در امر خداوندی ثابت قدم و در محبت خداوندی به حد تمام نائل آمده اند و در توحید مقام شامخ ربوبی به درجه ی والای اخلاص رسیده اند»، و المظهرین لامر الله و نهیه و عباده المکرمین الذین لا یسبقونه بالقول و هم بامره یعملون... «و سلام بر آن پیشوایانی که امر و نهی خداوندی را اظهار می نمایند، و بر آن بندگان اکرام شده اش که هرگز بر حکم او سبقت نگیرند و همواره به دستور او عمل می کنند». از این