حکمت اصول سیاسی اسلام صفحه 451

فیزیکی طبیعی و معنوی بوده است، عربستان نه دارای ارتشی بوده و نه از اسلحه ی مناسب کشورگشائی اطلاعی داشته و نه آن وحدت کلمه در میان مردم و قبائل آن سرزمین بوده است که بتواند یک ارتش عظیمی را برای تسلیم نمودن امپراطوران آن دوران مانند امپراطور ایران و روم بسیج نماید، و همه می دانند که این ایران و روم بود که بزرگترین ارتش مجهز آن دوران را در اختیار داشت، و با این حال، هر دو آنها مغلوب مردمانی شدند که از هیچ قدرتی به جز نیروی ایمانی والا برخوردار نبودند.

2- هیچ یک از تواریخ ننوشته است که برای اسلام آوردن اندونزی حتی یک سرباز قدم به خاک آن کشور بگذارد، پس گرایش متجاوز از صد میلیون مسلمان در آن کشور به دین اسلام هیچ علتی جز منطق انسانی نداشته است.

3- دیده نشده است یک شمشیر از طرف مسلمانان و یک سرباز به کشور پهناور چین قدم بگذارد و با این حال ده

ها میلیون مسلمان در چین همان عشق و علاقه به اسلام را از خود بروز می دهند که سایر جوامع اسلام.

4- کشورهائی زیاد از آفریقا و نقطه هائی بسیار وسیع و پرجمعیت از شبه قاره ی هند و پاکستان و بنگلادش به اسلام گرویده اند، بدون اینکه پدیده ای به نام جنگ از طرف مسلمین آنان را به اسلام گرائی وادار نماید.

5- مغول در کمال وحشیگری به کشورهای اسلامی تاخت و تاز کرد و بسیاری از آن کشورها را با خاک یکسان کرد، و در عین سلطه و اقتدار پس از یک یا دو نسل، خود مغول اسلام پذیرفت و در ساختن تمدن اسلامی شرکت کرد.

6- مگر در تاریخ صدها بلکه هزاران پیروزی با شمشیر و اسلحه ی کشنده صورت نگرفته است. چرا فقط اسلام بوده است که به صورت یک مکتب فراگیر و پاسخگوی همه ی شئون مادی و معنوی بشر در دلهای انبوهی از جمعیت روی زمین درآمده است که در این دوران ما که اوائل قرن پانزدهم هجری و اواخر قرن بیستم میلادی است، بیش از یک میلیارد نفوس روی زمین را مسلمانان تشکیل می دهند،؟! صاحبنظران و اشخاصی که دارای اندیشه اند، به خوبی می دانند که تاکنون هرگز اتفاق نیفتاده است که شمشیرها به دلهای مردم راه پیدا کند، کاری که شمشیر می کند، کالبد مادی آدمی را می شکافد و روح او را خارج از نوبت به عالم پشت پرده ی طبیعت می فرستد، ولی قدرت گشودن قلعه ی دل و دگرگون ساختن آن را ندارد، و به عبارت دیگر، شمشیر کاری با وجدان آزاد مردم و عقائد آنان

که مستند به علم و پذیرش اختیاری است نمی تواند داشته باشد. با نظر به این مطالب ششگانه بگذاریم افتراء گویندگان برای نهادن سرپوش به جهالتهای خود و یا برای توجیه غرض ورزیهائی که درون آنان را مختل