حکمت اصول سیاسی اسلام صفحه 456

فالف بین قلوبکم فاصبحتم بنعمته اخوانا و کنتم علی شفا حفره من النار فانقذکم منها کذلک یبین الله لکم آیاته لعلکم تهتدون، آل عمران آیه ی 103 «و همگی به طناب پیوند دهنده ی الهی چنگ بزنید و از همدیگر پراکنده نشوید و به یاد بیاورید نعمت خداوندی را برای شما هنگامی که دشمنان یکدیگر بودید، خداوند دلهای شما را به هم نزدیک ساخت، و میان دلهای شما محبت و الفت برقرار نمود و شما به برکت نعمت خداوندی با یکدیگر برادر گشتید، و شما بر لبه ی پرتگاهی از آتش بودید، پس خداوند شما را از آن پرتگاه نجات داد، بدینسان خداوند آیات خود را برای شما بیان می کند باشد که هدایت شوید»، از طرف دیگر در قرآن

مجید آیاتی را می بینیم که تکاپوی مسابقه در خیرات را برای مردم دستور می دهد:

1- و لکل وجهه هو مولیها فاستبقوا الخیرات، البقره آیه ی 148 «و برای هر کسی هدف و مسیری است که آن را پیگیری می کند، پس شما برای تحصیل خیرات مسابقه کنید».

2- و لکن لیبلوکم فیما آتاکم فاستبقوا الخیرات، المائده آیه ی 48 «و لکن برای اینکه شما را در آنچه که به شما داده است آزمایش کند، پس شما برای تحصیل خیرات مسابقه کنید».

3- و منهم سابق بالخیرات باذن الله، الفاطر آیه ی 32 «و گروهی از آنان با اذن خداوندی برای تحصیل خیرات مسابقه می نمایند».

4- و الذین یوتون ما آتو و قلوبهم و جله انهم الی ربهم راجعون، اولئک یسارعون فی الخیرات و هم لها سابقون، المومنون آیه ی 61 «و کسانی که آنچه را داده اند دریافت خواهند کرد و دلهای آنان در انتظار و تاثیر شدید برای آن است که به سوی پروردگارشان بازگشت خواهند نمود، آنان هستند که برای تحصیل خیرات مسابقه می نمایند».

دلیل دوم- باید دقت کرد در اینکه آیا ما می توانیم همه انسانهای رشدیافته را که از جنگ و ستیز و کشتار گریزانند و هیچ پدیده ای را در زندگی بشر وقیح تر و شرم آورتر از جنگ مبتنی بر منافع مادی و قدرت گرایی زورگویانه سراغ ندارند به اختلال روانی متهم بسازیم؟ زیرا اینان برخلاف ذات بشری که جنگ جزئی از آن است می اندیشند و حرکت می کنند!! ما هم اکنون در روی زمین جوامعی را می بینیم که مدتهائی است بس طولانی جنگ و کشتار نداشته اند،

آیا مردم این جوامع به جهت آنکه به مقتضای جزء ذات خود که جنگ است عمل نکرده اند، بیمارند؟! و آیا به طور عموم می توانیم بگوئیم: بشر در طول تاریخ در هر جامعه و دورانی که در صلح و صفا به سر برده است، به بیماری از دست دادن جزئی از ذات خود مبتلا بوده است؟!!!

ما در این مورد، آن قاعده ی علمی را به یاد می آوریم که می گوید: برای اظهار نظم در