حکمت اصول سیاسی اسلام صفحه 489

نمایش اتحاد برای ایجاد پراکندگی و اختلاف!

نمایش دلسوزی و محبت برای دریافت طرق ایجاد کینه توزی و عداوت!

نمایش آبادی برای ویرانی!

نمایش خدمت برای استخدام!

نمایش زیبا برای به جا انداختن زشت ترین محتوی!

نمایش دستگیری برای از پای درآوردن!

و بدین ترتیب شما می توانید در طول تاریخ از همین نوع انسانی که مدعی حرکت در مسیر کمال است، مخصوصا در دوران ما (اوائل قرن پانزدهم هجری و اواخر قرن بیستم میلادی) هر پلیدی و زشتی و نابکاری را با نمایشهای پاک و زیبا و مطلوب مشاهده کنید.

در قرن پانزدهم هجری و بیستم میلادی که ادعای ترقی و پیشرفت و تعالی و تمدن و تکامل بشری از همه ی تالیفات و سخنرانیها و مقالات و تحقیقات و رسانه های عمومی طنین انداز است!! یکی از پلیدترین و نابکارانه ترین این نمایشها، نمایش صلح گرائی است، برای بهتر جنگیدن، و غافلگیر نمودن و قیافه ی انسان نشان دادن و داد و بیداد راه انداختن که ما صلح می خواهیم در صورتیکه در پشت پرده ی این نمایش جز تقویت برای جنگ و آمادگی بیشتر و بیشتر برای از بین بردن انسان، هیچ چیزی وجود ندارد. بنابراین، کسانی که با تمسک به آیه ی زیر خیال می کنند هر نمایش

صلحی که دشمن برای مسلمانان ارائه کند، باید به آن ترتیب اثر داده شود یا متوجه نیستند یا تحت تاثیر عواملی خارج از مکتب اسلام فریب خیال مزبور را می خورند، آیه ی شریفه چنین است:

و ان جنحوا للسلم فاجنح لها و توکل علی الله انه هو السمیع العلیم. و ان یریدوا ان یخدعوک فان حسبک الله هو الذی ایدک بنصره و بالمومنین، و الف بین قلوبهم لو انفقت ما فی الارض جمیعا ما الفت بین قلوبهم و لکن الله الف بینهم انه عزیز حکیم،(1) «و اگر دشمنان به صلح و مسالمت تمایل نشان دادند، پس تو نیز میل به مسالمت نموده و توکل به خدا کن، او است شنوا و دانا، و اگر چه آنان بخواهند ترا فریب بدهند، زیرا خدا برای تو کفایت می کند خداوندی که با یاری خود و به وسیله ی مومنان ترا تایید کرده و میان دلهای آنان الفت انداخت، اگر همه ی آنچه را که در روی زمین است خرج می کردی نمی توانستی میان دلهای آنان الفت برقرار کنی و بلکه فقط خداوند است که دلهای آنان را به هم نزدیک ساخت، قطعا او است عزیز و حکیم». مقصود از اینکه «اگر چه آنان بخواهند ترا فریب بدهند» آن نیست که اگر چه تو اطمینان داشته باشی که دشمن خواهد ترا فریب بدهد، در اینصورت توافق با دشمن