حکمت اصول سیاسی اسلام صفحه 490

نوعی خودکشی است که هیچ منطقی آن را قبول نمی کند. آیا در صورت اطمینان و حتی احتمال عقلائی به اینکه دشمن از نمایش صلح خواهی قصد فریب و شکستن مسلمین را دارد، باز می توان گفت: صلح نمائی

دشمن را بپذیر؟! مگر اینکه اسلام از ضرورت ادامه ی حیات خود دست بردارد! امیرالمومنین علیه السلام در همین جملات مورد تفسیر، پاسخ اینگونه ساده لوحان را می دهد که می فرماید: پس از متارکه ی جنگ شدیدترین احتیاط را درباره ی دشمن مراعات کن، زیرا دشمن چه بسا نزدیک می شود تا غافلگیر کند، و اگر مسلمین اطمینان یا احتمال عقلائی داشته باشند که دشمن غدار از در نیرنگ بازی و فریبکاری وارد شده و نمایش مسالمت و صلح می دهد، قطعا نباید غافلگیر شد. بنابراین معنای آیه ی شریفه اینست که اگر دشمن به صلح و مسالمت تمایل نشان داد، تو نیز تمایل نشان بده، اگر هم دشمن در واقع و پشت پرده، نظر خیانت داشته باشد چون کار تو یک کار الهی بود، خدا ترا از نیرنگ بازی دشمن حفظ خواهد کرد نه اینکه اگر تو بدانی یا اطمینان داشته باشی حتی احتمال عقلائی بدهی که دشمن با نمایش مسالمت می خواهد ترا شکست بدهد.