حکمت اصول سیاسی اسلام صفحه 69

که اکنون برخیزید و به کشت و کشتار بپردازید!.

7- لقد ارسلنا رسلنا بالبینات و انزلنا معهم الکتاب و المیزان لیقوم الناس بالقسط (الحدید آیه 25) «ما رسولان خود را با دلائل روشن فرستادیم و با آنان کتاب و میزان نازل نمودیم تا مردم به عدالت قیام کنند» و قطعی است که قیام به عدالت که در این آیه ی شریفه هدف رسالت رسولان و نزول کتاب و میزان معرفی شده است، بدون آگاهی و اشتراک مردم در عوامل ایجادکننده ی عدالت امکان ناپذیر است، این اشتراک آگاهانه در ایجاد عدالت با راهنمائی رسولان، همین اشتراک در حیات سیاسی در مسیر حیات معقول است.

8- همه ی آیات قرآنی که تزکیه را در هدف بعثت رسولان الهی شمرده است، دلالت قاطعانه به لزوم همه ی مردم در تعاون و تکاپو برای ایجاد حیات سیاسی خردمندانه دارد، زیرا همانگونه که صاحبنظران بزرگ از اعصار و قرون گذشته تاکنون متوجه شده اند تزکیه و تهذیب و تعالی و رشد انسانها در اجتماع فاسدی که از یک سیاست معقول بی بهره است و

زمامدارانش هیچ توجهی به اصلاح افراد آن اجتماع و منتفی ساختن موانع رشد مغزی و روانی آنان ندارند، امکان پذیر نمی باشد، مگر به طور استثنائی که کفایت کردن به آن، مستلزم بیهوده قلمداد کردن آنهمه عوامل رشد و استعداد تکامل انسانی می باشد.

سنت پیامبر اعظم و ائمه معصومین

احادیث معتبری که لزوم تکاپوی جدی انسانها را در به وجود آوردن زندگی اجتماعی سالم که مقدمه ی ضروری حیات معقول است که خود مقدمه ی محیای و مماتی لله (زندگی و مرگ الهی) است، گوشزد می کند فوق شمارش است، از آنجمله:

1- قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم: من اصبح و لم یهتم بامور المسلمین فلیس بمسلم(1).

«هر کس که شبی را به روز آورد و اهمیتی به امور مسلمانان ندهد مسلمان نیست».

2- من سمع رجلا ینادی یا للمسلمین فلم یجبه فلیس بمسلم(2).

«هر کس بشنود که مردی مسلمانان را به کمک می طلبد و او اجابت نکند آن کس مسلمان نیست»، احادیث وارده در لزوم تعاون و هماهنگی در ایجاد زندگی سالم بیش از آنست که در این مبحث بگنجد.

در روایاتی بسیار معروف از حضرت رسولخدا صلی الله علیه و آله چنین آمده است که: احب الناس الی الله انفعهم لعباده (اصول کافی 164 2 و تحف العقول حسن بن علی بن شعبه ص 49) «محبوبترین مردم در نزد خداوند سودمندترین آنها است بر بندگانش.