ترجمه و شرح نهج البلاغه (فیض الاسلام) صفحه 391

استغفار (آمرزش خواستن) را سبب فراوانی روزی و رسیدن رحمت و مهربانی قرار داده، و (در قرآن کریم س 71 ی 10 فرموده: استغفروا ربکم انه کان غفارا )ی 11( یرسل السماء علیکم مدرارا )ی 12( و یمددکم باموال و بنین یعنی از پروردگارتان آمرزش بخواهید که او آمرزنده گناهان است )پس از توبه و بازگشت( ابر را میفرستد که پی در پی بر شما ببارد، و شما را به مالها و پسران کمک میدهد )اموال و اولاد شما را زیاد میگرداند(. پس خداوند رحمت کند )بیامرزد( مردی را که به توبه و بازگشت )از گناه( روآورد، و گناهی را که مرتکب شده طلب فسخ نماید )بخواهد تا حقتعالی از کیفر کردار زشتش بگذرد( و بر مرگ خود پیشی گیرد )پیش از رسیدن مرگ از گناهان توبه و بازگشت نموده عمل صالح و کردار نیک را شعار خویش قرار دهد. در اینجا امام علیه السلام طریق دعا کردن و طلب رحمت و خواستن باران را یاد میدهد:( بارخدایا از زیر پرده ها و پوششها )خانه ها( ئی که فریاد چهارپایان و فرزندان از آن بلند است )به سبب کمیابی آب و علف و مایه معیشت و زندگانی( رو به سوی تو آورده ایم در حالیکه خواهان نعمت تو و امیدوار به زیادتی نعمت تو و ترسناک از کیفر و خشم تو میباشم. بارخدایا ما را به باران خ

ود آب ده و از نومیدشدگان قرار مده و به سالهای قحطی و تنگی ما را تباه مگردان، و به سبب آنچه بیخردان (بدکرداران) از ما بجا آورده اند ما را مواخذه مفرما، ای مهربانترین مهربانان.