ترجمه و شرح نهج البلاغه (فیض الاسلام) صفحه 398

(از غذای لذیذی نمیتواند بهرهمند شد مگر آنکه از غذاهای لذیذ دیگر چشم بپوشد، و جامه ای نمیپوشد مگر اینکه جامه دیگری از تن بکند، و در خانه ای ساکن نمیگردد مگر آنکه از خانه دیگری بیرون رود( و برای او اثر و نشانه ای بوجود نمی آید مگر آنکه اثر و نشانه دیگرش از بین میرود، و برای او چیزی تازه نمیگردد مگر بعد از آنکه تازه او کهنه شود )مثلا با بدست آوردن وقار و حلم و بردباری و نشاط جوانی از دست میرود( و برای او خوشه ای نمیروید مگر آنکه درو شده ای ساقط و از بین برود )تا کشتی درو نگردد، کشت دیگری عمل نمی آید، فرزندان جای پدران و مادران ننشینند مگر آنکه آنها از دنیا بروند( و اصلها گذشتند )پدران و مادران مردند( و ما فرعها هستیم )فرزندان آنها میباشیم( پس چگونه فرع بعد از رفتن اصلش باقی میماند؟! )خلاصه لذتهای دنیا که هر یک آمیخته به چندین بلاء و درد و اندوه هستند برای کسی جمع نمیگردد، پس نادان و زیانکار کسی که به آنها دل بسته و از لذات جاودانی آن جهان چشم میپوشد!!(