ترجمه و شرح نهج البلاغه (فیض الاسلام) صفحه 645

از سخنان آن حضرت علیه السلام است (در شکایت از قریش و آنها که حق آن بزرگوار را غصب کردند که از راه مناجات با خدا عرض می کند): بارخدایا من بر (انتقام از) قریش و کسانی که آنان را یاری کردند از تو کمک میطلبم، زیرا آنها خویشی و اتصال مرا (با حضرت رسول) قطع کردند (و خلافتی را که برای من تعیین فرموده بود غصب نمودند) و ظرف (مقام و منزلت و آبروی حرمت) مرا ریختند، و برای زد و خورد با من برای حقی که از دیگری به آن سزاوارتر بودم گرد آمدند، و گفتند: آگاه باش که حق آنست که آن را بگیری، و حق آنستکه آن را از تو باز گیرند (حق را گرفتن و از دست دادن تو یکسان است، پس اگر والی گردی ولایتت حق است، و اگر غیر تو هم والی گرد او نیز حق است) پس با غصه و رنج شکیبائی کن یا با تاسف و اندوه بمیر (در صورتیکه از غصب خلافت راضی نباشی چاره ای نداری مگر شکیبا بودن یا مردن) پس در آن هنگام دیدم مرا یار و دفاع کننده و یاوری نیست