ترجمه و شرح نهج البلاغه (فیض الاسلام) صفحه 682

قسمتی از این خطبه است در وصف پارسایان: پارسایان گروهی هستند (در ظاهر) از اهل دنیا که (در باطن) اهل آن نیستند، پس در دنیا می باشند مانند کسی که اهل آن نیست (چون دل بر آن نبسته آن را سرای عاریت پنداشته اند) عمل آنها در آن به آن چیزی است که (بعد از مرگ) می بینند، و به دفع عذاب که از آن می ترسند می شتابند (اگرچه با اهل دنیا، همنشینند ولی در حقیقت) بدنهاشان بین اهل آخرت در گردش است (سر و کارشان با آنها است) اهل دنیا را می بینند که به مرگ جسدشان اهمیت می دهند، و ایشان به مرگ دلهای زنده خود بیشتر اهمیت می دهند (می بینند مردم دل باقی را رها کرده به تن فانی چسبیده اند ولی اندیشه آنان این است که چاره مرگ دل چه بوده و چه باید بکنند).

خطبه 222-خطبه ای در ذوقار