نهج‌البلاغه: خطبه‌ها، نامه‌ها و حکمتهای حضرت امیرمومنان علی (علیه‌السلام) صفحه 248

106 (3106)

و آن حضرت فرمود: مردم چیزی از برنامه دینشان را برای بهبود دنیایشان ترک نمی‌کنند، مگر آنکه خداوند زیانبارتر از آن را در کف دستشان می‌نهد. (3107)

107 (3107)

و آن حضرت فرمود: بسا دانشمندی که نادانیش او را به کشتن دهد، در حالی که دانشش با اوست ولی سودی به او ندهد. (3108)

108 (3108)

و آن حضرت فرمود: رگ این انسان را قطعه گوشتی آویخته شده که عجیب‌تر چیزی که در وجود اوست آن است و آن قلب است، برای قلب مادّه‌هایی از حکمت و اضدادی مخالف آن است. اگر امیدی برای دل پدید آید طمع خوارش کند، و چون

109 (3109)

و آن حضرت فرمود: ما تکیه‌گاه راه میانه‌ایم، عقب مانده به آن برسد، و پیشی گرفته به آن باز گردد. (3110)

110 (3110)

و آن حضرت فرمود: فرمان حق را بر پا نمی‌دارد مگر کسی که سازش ندارد، و در برابر