نهج‌البلاغه: خطبه‌ها، نامه‌ها و حکمتهای حضرت امیرمومنان علی (علیه‌السلام) صفحه 256

147 (3147)

از سخنان آن حضرت است به کمیل بن زیاد نخعی کمیل بن زیاد گفت: امیر المؤمنین علی بن ابی طالب علیه السلام دستم را گرفت و به صحرا برد، چون به آنجا رسید آهی کشید چون آه اندوهناک، سپس فرمود:ای کمیل، این دلها ظرفهاست، و بهترین آنها نگاه‌دارنده‌ترین آنهاست، پس آنچه را برایت می‌گویم حفظ کن.مردم سه گروهند: دانشمند ربّانی، دانشجوی بر راه نجات، و مگسانی ناتوان که به دنبال هر صدایی می‌روند، و با هر بادی حرکت می‌کنند، به نور دانش روشنی نیافته، و به رکنی محکم پناه نبرده‌اند.ای کمیل، دانش بهتر از ثروت است، دانش تو را می‌پاید و تو ثروت را می‌پایی. ثروت را خرج کردن کم می‌کند و دانش با خرج شدن افزایش

148 (3148)

و آن حضرت فرمود: شخصیت مرد در زیر زبانش پنهان است. (3149)

149 (3149)

و آن حضرت فرمود: انسانی که اندازه خود را نشناخت هلاک شد. (3150)

150 (3150)

و آن حضرت به مردی که از او درخواست موعظه کرد، فرمود: از آنانی مباش که بدون عمل امید به آخرت دارد، و به آرزوی طولانی توبه را به تأخیر می‌اندازد.سخنش در باره دنیا سخن زاهدان، و عملش عمل راغبان است.اگر از دنیا داده شود سیر نمی‌گردد، و اگر منع شود قناعت نمی‌ورزد.

151 (3151)

و آن حضرت فرمود: برای هر انسانی عاقبتی شیرین یا تلخ است. (3152)