نهج‌البلاغه: خطبه‌ها، نامه‌ها و حکمتهای حضرت امیرمومنان علی (علیه‌السلام) صفحه 265

195 (3195)

و آن حضرت از کنار نجاستی در مزبله‌ای عبور کرد و فرمود: این چیزی است که بخیلان به آن بخل ورزیدند.و در خبر دیگری است که فرمود: این چیزی است که دیروز در آن رغبت می‌نمودید. (3196)

196 (3196)

و آن حضرت فرمود: از ثروتت آنچه تو را پند داد از دستت نرفته.

197 (3197) 97

و آن حضرت فرمود: دلها همچون بدنها خسته می‌شود، برای رفع ملالت دلها لطائف حکمت را بجویید (تکرار شماره: 91)(3198)

198 (3198)

و آن حضرت فرمود: وقتی سخن خوارج را شنید: «لا حکم الّا للّه»، فرمود:سخن حقّی است که باطل به آن قصد شده. (3199)

199 (3199)

و آن حضرت در باره اوباش فرمود: اینان کسانی هستند که چون گرد آیند پیروز شوند، و چون پراکنده گردند شناخته نشوند. گفته شده: امام فرمود:اینان کسانی هستند که چون گرد آیند زیان رسانند، و چون متفرق شوند منفعت دهند.گفتند: زیان گرد آمدنشان را فهمیدیم، سود پراکندگی آنان چیست؟ فرمود:اهل کار به کار خود باز می‌گردند و مردم از آنان بهره‌مند می‌شوند، مانند بازگشت بنّا به ساختمان، و بافنده به محلّ بافت، و نانوا به نانوایی.