نهج‌البلاغه: خطبه‌ها، نامه‌ها و حکمتهای حضرت امیرمومنان علی (علیه‌السلام) صفحه 266

200 (3200)

جنایتکاری را به محضر امام آوردند که اوباش همراه او بودند، فرمود: خوش مباد صورتهایی که جز نزد هر کار زشتی دیده نمی‌شوند. (3201)

201 (3201)

و آن حضرت فرمود: با هر انسانی دو فرشته است که او را حفاظت می‌کنند، و چون مقدّرات الهی فرا رسد او را با سرنوشتش وا می‌گذارند، همانا مدت حیات انسان محافظی است استوار. (3202)

202 (3202)

و آن حضرت فرمود: وقتی طلحه و زبیر به او گفتند با تو بیعت می‌کنیم به شرط اینکه در حکومت با تو شریک باشیم، فرمود: نه، ولی در قدرت و یاری دادن شریک، و در ناتوانی و سختی کمک باشید. (3203)

203 (3203)

و آن حضرت فرمود: ای مردم، خدا را بپرهیزید که اگر حرف زدید می‌شنود، و اگر نهفته دارید می‌داند. و بر مردنی پیشی جویید که اگر از آن فرار کردید شما را دریابد، و اگر بایستید شما را بگیرد، و اگر فراموشش کنید شما را به یاد آورد. (3204)

204 (3204)

و آن حضرت فرمود: کسی که سپاس نیکی‌ات را به جا نیاورد تو را در نیکی کردن بی رغبت