نهج‌البلاغه: خطبه‌ها، نامه‌ها و حکمتهای حضرت امیرمومنان علی (علیه‌السلام) صفحه 267

205 (3205)

و آن حضرت فرمود: هر ظرفی به آنچه در آن می‌ریزند تنگ می‌شود، غیر ظرف علم که به علم وسعت گیرد. (3206)

206 (3206)

و آن حضرت فرمود: اول پاداشی که بردبار از بردباریش می‌برد آن است که مردم در مقابل جاهل یارش می‌شوند. (3207)

207 (3207)

و آن حضرت فرمود: اگر بردبار نیستی خود را به بردباری وادار، چرا که کم است کسی خود را شبیه قومی کند و از زمره آنان نشود. (3208)

208 (3208)

و آن حضرت فرمود: کسی که خود را محاسبه کرد سود برد، و هر که از خود بی‌خبر ماند زیان دید، و آن که ترسید ایمنی یافت، و هر که عبرت گرفت بینا شد، و هر که بینا شد

209 (3209)

و آن حضرت فرمود: دنیا بعد از چموشی همچون بازگشت مهربانانه شتر سرکش بر فرزند خویش به ما باز می‌گردد. و در پی این گفتار این آیه را تلاوت فرمود: «می‌خواهیم بر آنان که در زمین ضعیف شمرده شدند منّت نهیم و آنان را پیشوایان و وارثان گردانیم». (3210)