نهج‌البلاغه: خطبه‌ها، نامه‌ها و حکمتهای حضرت امیرمومنان علی (علیه‌السلام) صفحه 280

ادامه کلمات قصار

اشاره

-3261

261 (3261)

و آن حضرت زمانی که شنید یاران معاویه به غارت شهر انبار برخاسته‌اند، تنها و پیاده از کوفه بیرون آمد تا به نخیله رسید، مردم در آنجا به او پیوستند و گفتند:یا امیر المؤمنین ما شرّ دشمن را از تو کفایت می‌کنیم، فرمود:به خدا قسم شما شرّ خود را از من کفایت نمی‌کنید، چگونه شرّ غیر خود را از من کفایت می‌کنید؟! همانا رعایای قبل از من از ستم حاکمان شکایت می‌کردند، و امروز من از ستم رعیّت خود شاکی هستم. گویی من تابعم و رعیّتم پیشوا، یا من محکومم و آنان حاکم! هنگامی که امام این گفتار را در سخنی طولانی که گزیده‌ای از آن را در قسمتی

262 (3262)

گفته‌اند: حارث بن حوط خدمت حضرت آمد و گفت: تصور می‌کنی من گمان می‌کنم اصحاب جمل گمراه بودند؟ فرمود:ای حارث، تو صورت ظاهر را دیدی نه عمق باطن را، به این خاطر سرگردان شدی! حق را نشناختی تا اهلش را بشناسی، و باطل را نشناختی تا روی آورنده به آن را بشناسی.حارث گفت: من با سعد بن مالک و عبد اللّه بن عمر کنار می‌روم، آن حضرت فرمود:

263 (3263)

و آن حضرت فرمود: ندیم شاه چون شیر سوار است، مقامش را حسرت خورند و او به موقعیّت خطرناک خود آگاه‌تر است. (3264)

264 (3264)